Agressieve vriend
Geplaatst door Emma - 23 jaar - op 31 Aug 2010
Hoi iedereen,
Ik ben op de vlucht gegaan voor mijn vriend. Ik heb hier best veel spijt van, omdat ik achteraf beter gewoon met hem had kunnen praten, wie weet had hij geluisterd. Nu durf ik niet terug, bang dat hij me weer in elkaar zal slaan of dat er iets anders ergs gebeurt...
Het begon allemaal twee jaar geleden. Ik leerde Bob kennen, hij was werkzaam in de kroeg waar ik geregeld kwam. We raakten aan de praat en voor ik het wist, hadden we ons eerste afspraakje. Bob leek een aardige, spontane jongen met een vlotte babbel. En ook altijd in voor een geintje. Hij had humor, was best slim en leek de ideale man voor mij. Bovendien was hij ook nog eens erg knap. Ik werd verliefd op hem en hij ook op mij, tenminste, dat dacht ik.
Het ging allemaal vrij snel. Binnen een jaar waren we gaan samenwonen en alles leek perfect voor elkaar. Maar sinds wij samenwoonden, ontdekte ik zijn andere kant. Ik herinner me nog al te goed dat hij me voor het eerst sloeg. Ik had per ongeluk iets van hem weggegooid, waar hij razend om was geworden. De eerste keer dat hij mij sloeg had hij zogenaamd meteen spijt. Maar een paar weken later was het zijn gewoonte om me elke keer te slaan als ik iets verkeerds zei of deed. Ik wilde niet bij hem weg gaan, want ik hield te veel van hem en dacht dat het wel over zou gaan.
Maar het ging helaas van kwaad tot erger. Hij kon schijnbaar niet tegen een avondje uit; hij was standaart elk weekend dronken. En alles reageerde hij op mij af. Ik was zijn boxpaal. Hij sloeg me blauwe ogen en over mijn hele lichaam kreeg ik er steeds meer blauwe en paarse plekken bij. Soms tot bloedends toe. Maar hij mishandelde me niet alleen lichamelijk, ook geestelijk. Het lukte niet om kinderen te krijgen, omdat ik onvruchtbaar ben. Dit heeft hij me ontzettend verweten. En hij vertelde me elke dag hoe lelijk ik was en dat ik een mislukking ben, omdat ik geen kinderen kan krijgen. Ik was een foutje van de natuur.
Nog steeds ging ik niet bij hem weg, omdat hij me bedreigde. Hij zou me iets aandoen als ik hem zou verlaten. Hij wist me zogenaamd altijd te vinden. Elke dag was het weer raak. Lag ik weer in de kreupels.
Nadat we een jaar en acht maanden samen waren, en hij me bijna het ziekenhuis in sloeg met zijn dronken kop, heb ik toch maar mijn koffers gepakt terwijl hij sliep. Ik ben vertrokken naar een vriendin verderop. En toen begon ik spijt te krijgen. Dit had ik nooit moeten doen! Ik had mezelf en mijn vriendin in gevaar gebracht. Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo bang geweest als nu!
Hij smst me een paar keer per uur. Allemaal dreigsmsjes dat hij me wel zou vinden en dat we er dan allemaal aan gingen. Nu zit ik hier, bij mijn vriendin. Ik ben bang dat Bob erachter komt waar ik zit. Ik was de laatste jaren niet erg close met mijn vriendin waardoor ik het amper over haar had, dus misschien dat hij er niet snel op zou komen dat ik bij haar zit, tenzij hij daar slim genoeg voor is... Ik kan niks meer. Ik kan niet meer over straat, geen boodschappen meer doen en de stad in. Ik ben zo bang dat ik hem tegen kom. Ik zit nu al een paar weken zo. Ik word nog elke dag door hem bedreigd. Ik ga geen aangifte doen, want ik heb geen bewijs. Ze zullen me uitlachen, zoals Bob al zei. Een paar minuten geleden ontving ik nog een smsje van Bob; 'jij zult dit niet overleven, Emma, jij hebt mij verlaten en ik had je gewaarschuwd dat niet te doen. Je zult er spijt van krijgen, dat beloof ik je'. Wat moet ik nou? Zo kan het toch niet verder? Ik zit altijd maar in angst, en mijn vriendin inmiddels ook. Was ik maar bij hem gebleven. Liever dat hij me slaat dan dat hij mij en anderen iets aan gaat doen. Ik weet het echt niet meer... hebben jullie een advies voor mij?
Ik ben op de vlucht gegaan voor mijn vriend. Ik heb hier best veel spijt van, omdat ik achteraf beter gewoon met hem had kunnen praten, wie weet had hij geluisterd. Nu durf ik niet terug, bang dat hij me weer in elkaar zal slaan of dat er iets anders ergs gebeurt...
Het begon allemaal twee jaar geleden. Ik leerde Bob kennen, hij was werkzaam in de kroeg waar ik geregeld kwam. We raakten aan de praat en voor ik het wist, hadden we ons eerste afspraakje. Bob leek een aardige, spontane jongen met een vlotte babbel. En ook altijd in voor een geintje. Hij had humor, was best slim en leek de ideale man voor mij. Bovendien was hij ook nog eens erg knap. Ik werd verliefd op hem en hij ook op mij, tenminste, dat dacht ik.
Het ging allemaal vrij snel. Binnen een jaar waren we gaan samenwonen en alles leek perfect voor elkaar. Maar sinds wij samenwoonden, ontdekte ik zijn andere kant. Ik herinner me nog al te goed dat hij me voor het eerst sloeg. Ik had per ongeluk iets van hem weggegooid, waar hij razend om was geworden. De eerste keer dat hij mij sloeg had hij zogenaamd meteen spijt. Maar een paar weken later was het zijn gewoonte om me elke keer te slaan als ik iets verkeerds zei of deed. Ik wilde niet bij hem weg gaan, want ik hield te veel van hem en dacht dat het wel over zou gaan.
Maar het ging helaas van kwaad tot erger. Hij kon schijnbaar niet tegen een avondje uit; hij was standaart elk weekend dronken. En alles reageerde hij op mij af. Ik was zijn boxpaal. Hij sloeg me blauwe ogen en over mijn hele lichaam kreeg ik er steeds meer blauwe en paarse plekken bij. Soms tot bloedends toe. Maar hij mishandelde me niet alleen lichamelijk, ook geestelijk. Het lukte niet om kinderen te krijgen, omdat ik onvruchtbaar ben. Dit heeft hij me ontzettend verweten. En hij vertelde me elke dag hoe lelijk ik was en dat ik een mislukking ben, omdat ik geen kinderen kan krijgen. Ik was een foutje van de natuur.
Nog steeds ging ik niet bij hem weg, omdat hij me bedreigde. Hij zou me iets aandoen als ik hem zou verlaten. Hij wist me zogenaamd altijd te vinden. Elke dag was het weer raak. Lag ik weer in de kreupels.
Nadat we een jaar en acht maanden samen waren, en hij me bijna het ziekenhuis in sloeg met zijn dronken kop, heb ik toch maar mijn koffers gepakt terwijl hij sliep. Ik ben vertrokken naar een vriendin verderop. En toen begon ik spijt te krijgen. Dit had ik nooit moeten doen! Ik had mezelf en mijn vriendin in gevaar gebracht. Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo bang geweest als nu!
Hij smst me een paar keer per uur. Allemaal dreigsmsjes dat hij me wel zou vinden en dat we er dan allemaal aan gingen. Nu zit ik hier, bij mijn vriendin. Ik ben bang dat Bob erachter komt waar ik zit. Ik was de laatste jaren niet erg close met mijn vriendin waardoor ik het amper over haar had, dus misschien dat hij er niet snel op zou komen dat ik bij haar zit, tenzij hij daar slim genoeg voor is... Ik kan niks meer. Ik kan niet meer over straat, geen boodschappen meer doen en de stad in. Ik ben zo bang dat ik hem tegen kom. Ik zit nu al een paar weken zo. Ik word nog elke dag door hem bedreigd. Ik ga geen aangifte doen, want ik heb geen bewijs. Ze zullen me uitlachen, zoals Bob al zei. Een paar minuten geleden ontving ik nog een smsje van Bob; 'jij zult dit niet overleven, Emma, jij hebt mij verlaten en ik had je gewaarschuwd dat niet te doen. Je zult er spijt van krijgen, dat beloof ik je'. Wat moet ik nou? Zo kan het toch niet verder? Ik zit altijd maar in angst, en mijn vriendin inmiddels ook. Was ik maar bij hem gebleven. Liever dat hij me slaat dan dat hij mij en anderen iets aan gaat doen. Ik weet het echt niet meer... hebben jullie een advies voor mij?
Reacties
Geplaatst door Moony - 48 jaar - op 31 Aug 2010
Meid wat een ellende maar je bent zo gehersenspoeld dat je dan ook echt alles gelooft wat hij gezegd heeft.
Hoezo je hebt geen bewijs? Je hebt die dreigende smsjes toch nog? Ga ermee naar de politie. Uitlachen? Nee, ze nemen je heus wel serieus. En vraag om hulp bj een Blijf van mijn Lijf huis, de politie kan je er wel mee helpen. Je moet jezelf niet meer zo laten vernederen door zo'n zielig persoon, hij heeft een probleem en niet jij, dat is je nl.door hem aangepraat. Wellicht zou je in therapie moeten gaan om jezelf op te krikken maar geloof me, uitlachen zullen ze echt niet doen. Doe het voordat je je bedenkt dat je beter terug kunt gaan, echt dat is geen optie, je bent je leven niet zeker bij zo'n figuur. Sterkte ermee.
Moony
Meid wat een ellende maar je bent zo gehersenspoeld dat je dan ook echt alles gelooft wat hij gezegd heeft.
Hoezo je hebt geen bewijs? Je hebt die dreigende smsjes toch nog? Ga ermee naar de politie. Uitlachen? Nee, ze nemen je heus wel serieus. En vraag om hulp bj een Blijf van mijn Lijf huis, de politie kan je er wel mee helpen. Je moet jezelf niet meer zo laten vernederen door zo'n zielig persoon, hij heeft een probleem en niet jij, dat is je nl.door hem aangepraat. Wellicht zou je in therapie moeten gaan om jezelf op te krikken maar geloof me, uitlachen zullen ze echt niet doen. Doe het voordat je je bedenkt dat je beter terug kunt gaan, echt dat is geen optie, je bent je leven niet zeker bij zo'n figuur. Sterkte ermee.
Moony
Geplaatst door Suzanne - 23 jaar - op 31 Aug 2010
Ik zou toch aangifte doen, deze man is ziek! Geestelijk niet goed! En bewijs heb je genoeg! Bewaar de smsjes die hij je de komende dagen stuurt, dat is bewijs genoeg voor de politie. Ik snap wel dat je je bang voelt, maar daar moet je bovenstaan. Je kunt je toch niet je hele leven schuil houden omdat je bang bent dat je hem tegenkomt??
meid doe aangifte en denk aan jezelf! het gaat om jou leven!
Ik zou toch aangifte doen, deze man is ziek! Geestelijk niet goed! En bewijs heb je genoeg! Bewaar de smsjes die hij je de komende dagen stuurt, dat is bewijs genoeg voor de politie. Ik snap wel dat je je bang voelt, maar daar moet je bovenstaan. Je kunt je toch niet je hele leven schuil houden omdat je bang bent dat je hem tegenkomt??
meid doe aangifte en denk aan jezelf! het gaat om jou leven!
Geplaatst door luna - 40 jaar - op 31 Aug 2010
Dit is zo herkenbaar.
Dit is juist waar hij vanuit gaat dat je zo reageerd. Hij verwacht dat je niet naar de politie gaat. Hij heeft je nog in zijn macht. En ik begrijp dat als geen ander. Jij alleen bent in staat dit te doorbreken. Maar dan zul je moeten doen waar je het bangst voor bent. Raap al de moed die je hebt bij elkaar en laat hem weten dat je het niet meer pikt. DOE AANGIFTE. Vraag hulp bij een blijf van mijn lijf huis. En neem een nieuw nummer. Laat deze wel nog bestaan, omdat je zo steeds kunt laten zien als hij je bedreigd. Meisje, ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je de kracht vind om voor jezelf te kiezen. Het is eng dat weet ik, maar uiteindelijk de moeite waard. Ik kan het weten.
Veel liefs, Luna.
Dit is zo herkenbaar.
Dit is juist waar hij vanuit gaat dat je zo reageerd. Hij verwacht dat je niet naar de politie gaat. Hij heeft je nog in zijn macht. En ik begrijp dat als geen ander. Jij alleen bent in staat dit te doorbreken. Maar dan zul je moeten doen waar je het bangst voor bent. Raap al de moed die je hebt bij elkaar en laat hem weten dat je het niet meer pikt. DOE AANGIFTE. Vraag hulp bij een blijf van mijn lijf huis. En neem een nieuw nummer. Laat deze wel nog bestaan, omdat je zo steeds kunt laten zien als hij je bedreigd. Meisje, ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je de kracht vind om voor jezelf te kiezen. Het is eng dat weet ik, maar uiteindelijk de moeite waard. Ik kan het weten.
Veel liefs, Luna.
Geplaatst door Anoniem - 42 jaar - op 31 Aug 2010
Lieve Emma,
Net zoals Luna heb ikzelf ook 6.5 jaar achter de rug van zware lichamelijke en geestelijke mishandeling. Voor ons is dit dus heel herkenbaar! Diep van binnen bij jou zit nog steeds de oude Emma, de vrouw die de stap heeft durven nemen weg te gaan bij hem omdat jij zelf ook wel weet dat dit niet kan. Toch? Meen je nou werkelijk dat je terug wilt gaan naar dit beest, dat hij je compleet elke keer in elkaar ramt, je iedere keer je zelfrespect ontneemt, elke keer weer? Naar wanneer het hem uitkomt?
Zoals Luna al schrijft, hij wil juist dat jij zo reageert. Deze man is ziek, en geniet van de macht die hij over je heeft! Ga zo snel mogelijk naar de politie, en je zult zien dat je geholpen zult worden. Zoek via internet de blijf van mijn lijfhuizen in de buurt bij jou. Daar zitten experts die je kunnen helpen je weer een menswaardig bestaan te geven waarop ieder mens recht heeft op deze planeet! Je hebt de kracht ervoor... anders had je hier je verhaal niet gezet, die schreeuw om hulp.. Doe het meis.. en je zult zien dat je er komt, dag voor dag een beetje..
Ik wens je heel heel veel succes... en laat hem zien wie de ECHTE Emma is, de Emma met wie niet te spotten valt! Heel veel liefs en een dikke knuffel voor jou en een virtuele arm om je heen..kop op, meis!!
Lieve Emma,
Net zoals Luna heb ikzelf ook 6.5 jaar achter de rug van zware lichamelijke en geestelijke mishandeling. Voor ons is dit dus heel herkenbaar! Diep van binnen bij jou zit nog steeds de oude Emma, de vrouw die de stap heeft durven nemen weg te gaan bij hem omdat jij zelf ook wel weet dat dit niet kan. Toch? Meen je nou werkelijk dat je terug wilt gaan naar dit beest, dat hij je compleet elke keer in elkaar ramt, je iedere keer je zelfrespect ontneemt, elke keer weer? Naar wanneer het hem uitkomt?
Zoals Luna al schrijft, hij wil juist dat jij zo reageert. Deze man is ziek, en geniet van de macht die hij over je heeft! Ga zo snel mogelijk naar de politie, en je zult zien dat je geholpen zult worden. Zoek via internet de blijf van mijn lijfhuizen in de buurt bij jou. Daar zitten experts die je kunnen helpen je weer een menswaardig bestaan te geven waarop ieder mens recht heeft op deze planeet! Je hebt de kracht ervoor... anders had je hier je verhaal niet gezet, die schreeuw om hulp.. Doe het meis.. en je zult zien dat je er komt, dag voor dag een beetje..
Ik wens je heel heel veel succes... en laat hem zien wie de ECHTE Emma is, de Emma met wie niet te spotten valt! Heel veel liefs en een dikke knuffel voor jou en een virtuele arm om je heen..kop op, meis!!
Geplaatst door Emma - 23 jaar - op 31 Aug 2010
Heel erg bedankt voor alle lieve reactie's. Ik weet nu wat het beste voor mij is om te doen. Het gaat nu om mijn leven. Zo kan het niet langer. En zoals jullie al zeiden, ik moet aangifte doen en daar ga ik echt over nadenken! Ik wil zo snel mogelijk uit deze situatie. Heel erg bedankt allemaal.
Liefs, Emma
Heel erg bedankt voor alle lieve reactie's. Ik weet nu wat het beste voor mij is om te doen. Het gaat nu om mijn leven. Zo kan het niet langer. En zoals jullie al zeiden, ik moet aangifte doen en daar ga ik echt over nadenken! Ik wil zo snel mogelijk uit deze situatie. Heel erg bedankt allemaal.
Liefs, Emma
Geplaatst door Anoniem - 42 jaar - op 31 Aug 2010
Lieve schat,
Je leeft in een land met alle mogelijke vormen van hulpverlening. Ga naar de politie, doe aangifte.. want deze man moet gestopt worden: ben jij het niet die in elkaar geramd wordt iedere dag, dan volgt er in de toekomst wel een andere waar hij zijn grieven op uitleeft! En het kan weleens verkeerd aflopen, dat het niet bij een ziekenhuisbezoek blijft,, Ik hoop dat je je daar heel erg bewust van bent! Het kan nog veel en veel erger.. nogmaals heel heel veel sterkte.. Zie je nu wel dat je trots op jezelf kunt zijn?? Liefs :)
Lieve schat,
Je leeft in een land met alle mogelijke vormen van hulpverlening. Ga naar de politie, doe aangifte.. want deze man moet gestopt worden: ben jij het niet die in elkaar geramd wordt iedere dag, dan volgt er in de toekomst wel een andere waar hij zijn grieven op uitleeft! En het kan weleens verkeerd aflopen, dat het niet bij een ziekenhuisbezoek blijft,, Ik hoop dat je je daar heel erg bewust van bent! Het kan nog veel en veel erger.. nogmaals heel heel veel sterkte.. Zie je nu wel dat je trots op jezelf kunt zijn?? Liefs :)
Geplaatst door mama24 - 24 jaar - op 31 Aug 2010
Die sms-jes... Dat is je beweis, Hij stopt vanzelf met dreigen je hebt hier goed aan gedaan meid de moeilijkste stap heb je al gezet.
Nu alleen volhouden.
Je bent nog jong ik vind het ook vreselijk voor je dat je onvruchtbaar bent.
Maar dat zegt niks over jou, je bent geen mislukkeling meid, maar dat weet je zelf ook wel toch?
Heel goed heb je het gedaan, Maar volhouden ook als ie gaat slijmen wat misschien zijn volgende stap zal zijn.
Hij is hier de grote mislukkeling.
Die sms-jes... Dat is je beweis, Hij stopt vanzelf met dreigen je hebt hier goed aan gedaan meid de moeilijkste stap heb je al gezet.
Nu alleen volhouden.
Je bent nog jong ik vind het ook vreselijk voor je dat je onvruchtbaar bent.
Maar dat zegt niks over jou, je bent geen mislukkeling meid, maar dat weet je zelf ook wel toch?
Heel goed heb je het gedaan, Maar volhouden ook als ie gaat slijmen wat misschien zijn volgende stap zal zijn.
Hij is hier de grote mislukkeling.
Geplaatst door Emma - 23 jaar - op 31 Aug 2010
@ Anoniem: je reactie heeft me echt aan het denken gezet. Als er ooit nog iemand zijn 'slachtoffer' wordt, dan wil ik het niet op mijn geweten hebben dat het met diegene slechter afloopt dan met mij, terwijl ik het had kunnen voorkomen.. maar begrijp dat het een heel moeilijke stap is, en ik denk niet dat ik daar zo een twee drie over heen zal komen. Ik voel me echt heel rot door de hele situatie. Ik denk dat ik het aan mezelf en aan andere meisjes verplicht ben aangifte te doen, want hij verdiend het om hiervoor gestraft te worden.. maar ik ben wel ontzettend bang dat hij me door zal hebben en er alsnog iets gebeurt..
@ Anoniem: je reactie heeft me echt aan het denken gezet. Als er ooit nog iemand zijn 'slachtoffer' wordt, dan wil ik het niet op mijn geweten hebben dat het met diegene slechter afloopt dan met mij, terwijl ik het had kunnen voorkomen.. maar begrijp dat het een heel moeilijke stap is, en ik denk niet dat ik daar zo een twee drie over heen zal komen. Ik voel me echt heel rot door de hele situatie. Ik denk dat ik het aan mezelf en aan andere meisjes verplicht ben aangifte te doen, want hij verdiend het om hiervoor gestraft te worden.. maar ik ben wel ontzettend bang dat hij me door zal hebben en er alsnog iets gebeurt..
Geplaatst door Anoniem - 42 jaar - op 31 Aug 2010
Lieverd,
Hoe moeilijk het ook is, zet je daaroverheen. Weet je, hij doet het.. en wat het voor gevolgen heeft op langere termijn voor zijn slachtoffers (lees JIJ nu), maakt voor hem niets uit! Eens komt er die fatale klap..en dan? Ik ga de redactie vragen je mijn emailadres te geven. Ik weet zeker dat we je kunnen helpen je sterker te laten voelen...als je dat wilt tenminste.
Ik weet waar ik over praat, ik ben vorig jaar mei ook gevlucht, en werd gezocht door hem en zijn hele familie. Ik heb MAANDENLANG binnen gezeten, angst voor elk geluid wat ik hoorde.. Liefs..
Lieverd,
Hoe moeilijk het ook is, zet je daaroverheen. Weet je, hij doet het.. en wat het voor gevolgen heeft op langere termijn voor zijn slachtoffers (lees JIJ nu), maakt voor hem niets uit! Eens komt er die fatale klap..en dan? Ik ga de redactie vragen je mijn emailadres te geven. Ik weet zeker dat we je kunnen helpen je sterker te laten voelen...als je dat wilt tenminste.
Ik weet waar ik over praat, ik ben vorig jaar mei ook gevlucht, en werd gezocht door hem en zijn hele familie. Ik heb MAANDENLANG binnen gezeten, angst voor elk geluid wat ik hoorde.. Liefs..
Geplaatst door Emma - 23 jaar - op 31 Aug 2010
@Anoniem: Bob en ik delen een gezamelijk e-mailadres. Ik wil het risico niet lopen dat hij een mailtje van jou of mij zou kunnen lezen. Ik vind het erg lief aangeboden, en ik zou het ook heel graag willen, maar het is helaas een risico. We kunnen het beter via de reactie's houden, ookal kan het hier natuurlijk niet te persoonlijk, ik vind het in elk geval een erg mooi aanbod. Ik zal er zeker wat mee doen wat je zegt over aangifte!
@Anoniem: Bob en ik delen een gezamelijk e-mailadres. Ik wil het risico niet lopen dat hij een mailtje van jou of mij zou kunnen lezen. Ik vind het erg lief aangeboden, en ik zou het ook heel graag willen, maar het is helaas een risico. We kunnen het beter via de reactie's houden, ookal kan het hier natuurlijk niet te persoonlijk, ik vind het in elk geval een erg mooi aanbod. Ik zal er zeker wat mee doen wat je zegt over aangifte!
Reactie plaatsen
