Polyamori , mannen en beloften
Geplaatst door cato - 44 jaar - op 31 Aug 2010, 19:25:15
Mijn verhaal begint bij toen ik nog getrouwd was in 2006. Ik leerde een man kennen die ook getrouwd was en ook nog een vriendin had. Was niet de bedoeling in zo'n lastige situatie te belanden maar het overkwam me toch. We kregen een relatie. Hij (T) bleef getrouwd en hield ook de andere relatie in stand. Hij stimuleerde mij ook om naast hem een andere man te zoeken. Het zgn polyamori. Dit was helemaal niet wat ik wilde, maar het is me toch overkomen.
Ik was inmiddels gescheiden en dit was bij mijn omgeving bekend geworden. Een man begon werk van me te maken en dat was toch wel heel spannend. Vond hem ook een interessante man. T bleef getrouwd en vond dat ik gewoon een afspraak moest maken. Dat heb ik gedaan en met P kreeg ik een hele intense geestelijke band die zich voornamelijk per mail afspeelde. Bij een eerste ontmoeting heb ik verteld dat ook T in mijn leven was. P vertelde dat zijn huwelijk heel slecht was en hij al jaren geen intimiteit meer deelde en voor het eerst in zijn bijna 25 jarig huwelijk eens verder ging kijken.
Deze situatie was niet te doen en na een paar maanden knalde het tussen P en mij. Hij wilde mij niet delen met T. T wilde mij ook niet kwijt en ik zat tussen 2 vuren en heb de relatieve veiligheid gekozen van het toen meest vertrouwde.
Om het extra lastig te maken ging gelijkertijd de relatie tussen T en zijn andere vriendin ook snel achteruit.
Hij begon prompt een relatie met een veel jongee vrouw. Deze was net zwanger.... Maar hij was al jaren gek op haar. Ik kon 2 dingen doen. Toestaan of alleen blijven. Ze kreeg een kind ging trouwen en toch werd de relatie tussen T en haar steeds intenser. In april 2009 kwam P weer in beeld. Thuis ging het nog steeds slecht en hij miste mij. Heb hem toen heel open en eerlijk de situatie uitgelegd omtrent T. In augustus 2009 kreeg ik van T te horen dat hij ging scheiden en zijn vriendin ook en dat ze samen verder wilden. Hij zou van mij langzaam afscheid nemen, want hij was nog niet zeker. Omwille van mijn kinderen en ook voor mezelf heb ik dat gedaan, waar ik achteraf wel blij om ben.
P kwam vanaf het moment dat het over was met T steeds meer naar mij toe. In juni 2010 was hij zover dat hij mij vertelde dat hij voor mij koos en het aan zijn vrouw zou vertellen. Lijkt een happy end, maar niets is minder waar.
ZIj dreigde hem voor de zorg te laten opdraaien van zijn 2 kinderen. Naast mijn 3 kinderen is dat niet echt een optie. Ook gezien de afstand tussen beide woonplaatsen, toch ruim 100 km. Zonder zekerheden aan beide kanten neem je zo'n stap niet overhaast. Hij heeft uiteindelijk 2 weken geleden toch maar besloten voor zijn gezin te gaan. Ondanks alle beloftes mijn kant op.
Gevolg iedereen is "gelukkig"en ik sta met lege handen.
Maar ik moet me volgens hen geen zorgen maken. Ik ben zo'n lieve vrouw, ik vind wel een ander. Mijn probleem is dat mijn hart volledig bij P ligt. Heb de afgelopen tijd nagedacht over wat er allemaal gebeurt is de afgelopen 3,5 jaar en sommige dingen moet je schijnbaar een keer meemaken voor je weet waarom het zo moest zijn en wat je werkelijke gevoelens zijn.
Ik kan nu 2 dingen doen. Hopen dat P zijn huwelijk alsnog op de klippen loopt en hij terugkomt naar diegene die hij de vrouw van zijn leven noemt. Of alle liefde laten slijten en proberen een nieuwe start te maken. Maar de liefdespijn is nu eigenlijk nog veel te groot daarvoor.
Ik was inmiddels gescheiden en dit was bij mijn omgeving bekend geworden. Een man begon werk van me te maken en dat was toch wel heel spannend. Vond hem ook een interessante man. T bleef getrouwd en vond dat ik gewoon een afspraak moest maken. Dat heb ik gedaan en met P kreeg ik een hele intense geestelijke band die zich voornamelijk per mail afspeelde. Bij een eerste ontmoeting heb ik verteld dat ook T in mijn leven was. P vertelde dat zijn huwelijk heel slecht was en hij al jaren geen intimiteit meer deelde en voor het eerst in zijn bijna 25 jarig huwelijk eens verder ging kijken.
Deze situatie was niet te doen en na een paar maanden knalde het tussen P en mij. Hij wilde mij niet delen met T. T wilde mij ook niet kwijt en ik zat tussen 2 vuren en heb de relatieve veiligheid gekozen van het toen meest vertrouwde.
Om het extra lastig te maken ging gelijkertijd de relatie tussen T en zijn andere vriendin ook snel achteruit.
Hij begon prompt een relatie met een veel jongee vrouw. Deze was net zwanger.... Maar hij was al jaren gek op haar. Ik kon 2 dingen doen. Toestaan of alleen blijven. Ze kreeg een kind ging trouwen en toch werd de relatie tussen T en haar steeds intenser. In april 2009 kwam P weer in beeld. Thuis ging het nog steeds slecht en hij miste mij. Heb hem toen heel open en eerlijk de situatie uitgelegd omtrent T. In augustus 2009 kreeg ik van T te horen dat hij ging scheiden en zijn vriendin ook en dat ze samen verder wilden. Hij zou van mij langzaam afscheid nemen, want hij was nog niet zeker. Omwille van mijn kinderen en ook voor mezelf heb ik dat gedaan, waar ik achteraf wel blij om ben.
P kwam vanaf het moment dat het over was met T steeds meer naar mij toe. In juni 2010 was hij zover dat hij mij vertelde dat hij voor mij koos en het aan zijn vrouw zou vertellen. Lijkt een happy end, maar niets is minder waar.
ZIj dreigde hem voor de zorg te laten opdraaien van zijn 2 kinderen. Naast mijn 3 kinderen is dat niet echt een optie. Ook gezien de afstand tussen beide woonplaatsen, toch ruim 100 km. Zonder zekerheden aan beide kanten neem je zo'n stap niet overhaast. Hij heeft uiteindelijk 2 weken geleden toch maar besloten voor zijn gezin te gaan. Ondanks alle beloftes mijn kant op.
Gevolg iedereen is "gelukkig"en ik sta met lege handen.
Maar ik moet me volgens hen geen zorgen maken. Ik ben zo'n lieve vrouw, ik vind wel een ander. Mijn probleem is dat mijn hart volledig bij P ligt. Heb de afgelopen tijd nagedacht over wat er allemaal gebeurt is de afgelopen 3,5 jaar en sommige dingen moet je schijnbaar een keer meemaken voor je weet waarom het zo moest zijn en wat je werkelijke gevoelens zijn.
Ik kan nu 2 dingen doen. Hopen dat P zijn huwelijk alsnog op de klippen loopt en hij terugkomt naar diegene die hij de vrouw van zijn leven noemt. Of alle liefde laten slijten en proberen een nieuwe start te maken. Maar de liefdespijn is nu eigenlijk nog veel te groot daarvoor.
Reacties
Geplaatst door Doeterniettoe - 43 jaar - op 3 Sep 2010, 09:08:21
@mama24
Met alle respect maar je hebt werkelijk geen idee waar je het over hebt ..... deze vrouw komt waarschijnlijk uit een huwelijk waar jarenlang geen liefde meer is geweest op de manier zoals het in mijn ogen hoort te zijn ........ ik zie/hoor het overal om mij heen .... je gaat dan anders denken en ja, sommigen die sexen er even een tijdje op los .... ik zou het niet kunnen .... maar mijn zegen hebben deze vrouwen als zij het wel kunnen ..... gewoon aandacht krijgen wat je gemist heb in je relatie .... bij hen komt de rust ook vanzelf weer terug ....
Het heeft ook nietsss te maken met de opvoeding van haar kinderen verder ..... vertel jij je kinderen nooit een leugentje om bestwil ..... maar naast moeder zijn mogen zij toch ook nog wel vrouw zijn lijkt mij ....
@mama24
Met alle respect maar je hebt werkelijk geen idee waar je het over hebt ..... deze vrouw komt waarschijnlijk uit een huwelijk waar jarenlang geen liefde meer is geweest op de manier zoals het in mijn ogen hoort te zijn ........ ik zie/hoor het overal om mij heen .... je gaat dan anders denken en ja, sommigen die sexen er even een tijdje op los .... ik zou het niet kunnen .... maar mijn zegen hebben deze vrouwen als zij het wel kunnen ..... gewoon aandacht krijgen wat je gemist heb in je relatie .... bij hen komt de rust ook vanzelf weer terug ....
Het heeft ook nietsss te maken met de opvoeding van haar kinderen verder ..... vertel jij je kinderen nooit een leugentje om bestwil ..... maar naast moeder zijn mogen zij toch ook nog wel vrouw zijn lijkt mij ....
Geplaatst door Lonely_31 - 31 jaar - op 3 Sep 2010, 09:47:10
Hallo cato,
Lijkt mij dat je te weinig eigenwaarde hebt dat je dit allemaal geaccpeteerd hebt. Je schrijft, het was niet wat ik wilde maar het is me overkomen. Je hebt je zo laten beinvloedfen dat je het maar gedaan hebt. Nogmaals voor jou en alle andere vrouwen die ervoor kiezen het 5e wiel aan de wagen te zijn, dit moet je toch niet willen voor jezelf?!
Je wilt toch een man die alleen van jou houdt en onvoorwaardelijk voor jou kiest? dan toch liever alleen zijn met je zelfrespect dan zo leven als je gedaan hebt?
het antwoord op jouw vraag weet je zelf al, een nieuwe start maken waarin JIJ degene bent die eisen stelt.
Dat je niet voor zijn drie kinderen wilde zorgen begrijp ik overigens heel goed, in tegenstelling tot anderen. Mijn man heeft er 5 en ik heb toch echt gezegd tegen hem daarvoor te passen! Dan is mijn man zeker een *** omdat hij mij voorop heeft gezet. Maar het leuke is, het maakt niet uit wat anderen vinden, leef je leven zoals je wil maar als je maar gelukkig bent, en dat ben jij niet!!! Kies voor jezelf, een ander doet het ook
Hallo cato,
Lijkt mij dat je te weinig eigenwaarde hebt dat je dit allemaal geaccpeteerd hebt. Je schrijft, het was niet wat ik wilde maar het is me overkomen. Je hebt je zo laten beinvloedfen dat je het maar gedaan hebt. Nogmaals voor jou en alle andere vrouwen die ervoor kiezen het 5e wiel aan de wagen te zijn, dit moet je toch niet willen voor jezelf?!
Je wilt toch een man die alleen van jou houdt en onvoorwaardelijk voor jou kiest? dan toch liever alleen zijn met je zelfrespect dan zo leven als je gedaan hebt?
het antwoord op jouw vraag weet je zelf al, een nieuwe start maken waarin JIJ degene bent die eisen stelt.
Dat je niet voor zijn drie kinderen wilde zorgen begrijp ik overigens heel goed, in tegenstelling tot anderen. Mijn man heeft er 5 en ik heb toch echt gezegd tegen hem daarvoor te passen! Dan is mijn man zeker een *** omdat hij mij voorop heeft gezet. Maar het leuke is, het maakt niet uit wat anderen vinden, leef je leven zoals je wil maar als je maar gelukkig bent, en dat ben jij niet!!! Kies voor jezelf, een ander doet het ook
Geplaatst door Doeterniettoe - 43 jaar - op 3 Sep 2010, 09:56:00
@beheerder
excuus voor dat ene woord wat schijnbaar niet door de beugel kon ..... wel jammer want de rest is toch wel de waarheid zoals ik het om mij heen hoor en bespreek met mensen ... maar een taboe moet schijnbaar een taboe blijven ...
@beheerder
excuus voor dat ene woord wat schijnbaar niet door de beugel kon ..... wel jammer want de rest is toch wel de waarheid zoals ik het om mij heen hoor en bespreek met mensen ... maar een taboe moet schijnbaar een taboe blijven ...
Geplaatst door mama24 - 24 jaar - op 4 Sep 2010, 20:57:05
Doeterniettoe@
Jawel ik weet wel waar ik het over heb.
Voordat ik bij de man was die ik nu heb zat ik ook in een vervelende ralatie, Maar ik heb me ook niet losgeslagen gedragen.
Doeterniettoe@
Jawel ik weet wel waar ik het over heb.
Voordat ik bij de man was die ik nu heb zat ik ook in een vervelende ralatie, Maar ik heb me ook niet losgeslagen gedragen.
Geplaatst door Mami - 21 jaar - op 5 Sep 2010, 20:33:07
Wat ik mij daadwerkelijk fvraag. Waarop moeten we reageren. Kijk ik reageer op wat mensen schrijven. Ik ga niet tussen de regels door lezen.
Als je het hebt over polygami dan wil je niet dat iemand huwelijk stuk gaat. Of dat je er in meegaat gewoon omdat je ie man wilt.
Is een levenstijl waar in jij het prettigst voel. Net als homo zijn. daar kies je niet voor. Iemand die sterke behoefte heeft om van meerdere mensen te houden en niet trouw kunnen zijn in een 1 op 1 relatie.
Dus begrijp ik sommige reacties niet. leeftijd, wat ze hebben meegemaakt? En vooral dat de topic schrijver er niks meer op te zeggen heeft.
Kijk mijn vader heeft meerdere vrouwen. Ik snap het niet maar hij is gelukkig en liegt niet tegen zijn vrouwen. Kijk dan doe je het polygami recht. Maar wat dit topic schrijfster doe is schuilen achter het woord om haar gedrag te rechtvaardigen.
Wat ik mij daadwerkelijk fvraag. Waarop moeten we reageren. Kijk ik reageer op wat mensen schrijven. Ik ga niet tussen de regels door lezen.
Als je het hebt over polygami dan wil je niet dat iemand huwelijk stuk gaat. Of dat je er in meegaat gewoon omdat je ie man wilt.
Is een levenstijl waar in jij het prettigst voel. Net als homo zijn. daar kies je niet voor. Iemand die sterke behoefte heeft om van meerdere mensen te houden en niet trouw kunnen zijn in een 1 op 1 relatie.
Dus begrijp ik sommige reacties niet. leeftijd, wat ze hebben meegemaakt? En vooral dat de topic schrijver er niks meer op te zeggen heeft.
Kijk mijn vader heeft meerdere vrouwen. Ik snap het niet maar hij is gelukkig en liegt niet tegen zijn vrouwen. Kijk dan doe je het polygami recht. Maar wat dit topic schrijfster doe is schuilen achter het woord om haar gedrag te rechtvaardigen.
Geplaatst door Miek - 25 jaar - op 8 Sep 2010, 12:07:06
Ik heb maar een paar woorden....je krijgt waar je om vraagt!!! Hoe kun je dit als vrouw andere vrouwen aamdoen!
Ik heb maar een paar woorden....je krijgt waar je om vraagt!!! Hoe kun je dit als vrouw andere vrouwen aamdoen!
Reactie plaatsen
