Geplaatst door Mariam - 31 jaar - op 4 Feb 2012, 22:19:12
Hallo allemaal,
Mijn naam is Mariam.
Ik ben heel gelukkig getrouwd, het klikt heel erg met mijn man. We zijn nog steeds verliefd en we zijn meer dan een jaar samen. Ik heb een fulltime baan en me man ook.
De laatste tijd zie ik vaak stelletjes met kinderen. Aan de ene kant vind ik het erg leuk om een kind te hebben, maar ik ben er nog niet klaar voor. Ik ben 31 jaar en ik ben er nog niet klaar voor, is dat niet een beetje te oud? Wanneer ben je er klaar voor om aan kinderen te beginnen? Ik voel me nog zo jong en eerlijk gezegd heb ik niets met babys, maar wel als ze wat ouder zijn.
Komt het gewoon vanzelf? Laatst is een vriendin van me pas bevallen en ze is helemaal in de wolken. Toen ik zag hoe ze gelukkig ze was, vond ik het een hele mooie moment om het ook mee te maken. Ik vind dat als je aan kinderen begint, dat je ook tijd met ze moet doorbrengen. Nu werk ik fulltime en dat wil ik niet als ik kinderen zou hebben. Tegenwoordig is alles zo duur, mijn man en ik betalen samen de vaste lasten, boodschappen, leuke dingen etc.
Wanneer was jij klaar ervoor om aan kinderen te beginnen? Wanneer ben je er klaar voor? Komt dat moment zelf? Mijn man is gek op kinderen, ik ook alleen ik ben er niet helemaal klaar voor.
Een ander vriendin van me zegt: Mariam, jij moet juist wel aan kinderen denken, want je bent niet meer jong in de 20 of zo.
Moet ik wel aan kinderen denken? Ik wil natuurlijk een gezinnetje stichten in de toekomst, maar als je er niet klaar voor bent, vraag ik me af wanneer ik er klaar voor ben...
Liefs Mariam
Mijn naam is Mariam.
Ik ben heel gelukkig getrouwd, het klikt heel erg met mijn man. We zijn nog steeds verliefd en we zijn meer dan een jaar samen. Ik heb een fulltime baan en me man ook.
De laatste tijd zie ik vaak stelletjes met kinderen. Aan de ene kant vind ik het erg leuk om een kind te hebben, maar ik ben er nog niet klaar voor. Ik ben 31 jaar en ik ben er nog niet klaar voor, is dat niet een beetje te oud? Wanneer ben je er klaar voor om aan kinderen te beginnen? Ik voel me nog zo jong en eerlijk gezegd heb ik niets met babys, maar wel als ze wat ouder zijn.
Komt het gewoon vanzelf? Laatst is een vriendin van me pas bevallen en ze is helemaal in de wolken. Toen ik zag hoe ze gelukkig ze was, vond ik het een hele mooie moment om het ook mee te maken. Ik vind dat als je aan kinderen begint, dat je ook tijd met ze moet doorbrengen. Nu werk ik fulltime en dat wil ik niet als ik kinderen zou hebben. Tegenwoordig is alles zo duur, mijn man en ik betalen samen de vaste lasten, boodschappen, leuke dingen etc.
Wanneer was jij klaar ervoor om aan kinderen te beginnen? Wanneer ben je er klaar voor? Komt dat moment zelf? Mijn man is gek op kinderen, ik ook alleen ik ben er niet helemaal klaar voor.
Een ander vriendin van me zegt: Mariam, jij moet juist wel aan kinderen denken, want je bent niet meer jong in de 20 of zo.
Moet ik wel aan kinderen denken? Ik wil natuurlijk een gezinnetje stichten in de toekomst, maar als je er niet klaar voor bent, vraag ik me af wanneer ik er klaar voor ben...
Liefs Mariam
Reacties
Geplaatst door Mama - 29 jaar - op 4 Feb 2012, 22:58:49
Beste Mariam, wat leuk dat jij en je man nog steeds verliefd zijn. Als goed is voel je vanzelf aan wanneer je echt klaar bent voor kinderen. De een is dat met 25 jaar, de ander pas met 40 jaar en weer een ander nooit.
Wat leeftijd betreft: de een is gek op baby's, de ander heeft meer met peuters/ kleuters en toch heeft elke leeftijd iets bijzonders.Mijn ervaring is wel hoe ouder een kindje wordt, hoe makkelijker het wordt omdat kindje zelf steeds meer kan doen/ zeggen.
Zolang je nog twijfelt of je eraan toe bent, zou ik nog niet zwanger gaan worden, want een kind verandert je leven. En het heeft een grote impact op je relatie. Ik werd moeder op mijn 25e en voordat ik zwanger was had ik zelfde gedachten als jij nu hebt, maar wat ben ik nu blij met mijn zoon!
Dus ook al weet je nog niet of je klaar bent voor kinderen, aan kinderen denken kan wel hoor! Misschien kan je eens op neefjes/ nichtjes/ kindje van je vriendin passen? Is wel anders dan een eigen kindje, maar dan heb je indruk van wat je kan verwachten met een baby.
Misschien kunnen jullie allebei dag minder werken en kan kindje naar opvang/ familie toe? Zijn kinderen waarvan maar 1 ouder werkt, die van 1 inkomen wel rond kunnen komen maar tegenwoordig is alles best duur (vooral als alleenstaande moeder maar dat is ander verhaal).
Ik wens je veel succes met je uiteindelijke beslissing wel/ geen gezinnetje te gaan stichten. Maar moederliefde/ ouderliefde is wel heel bijzonder en je voelt zelf wanneer je er wel (of misschien ook wel niet) klaar voor bent.
Beste Mariam, wat leuk dat jij en je man nog steeds verliefd zijn. Als goed is voel je vanzelf aan wanneer je echt klaar bent voor kinderen. De een is dat met 25 jaar, de ander pas met 40 jaar en weer een ander nooit.
Wat leeftijd betreft: de een is gek op baby's, de ander heeft meer met peuters/ kleuters en toch heeft elke leeftijd iets bijzonders.Mijn ervaring is wel hoe ouder een kindje wordt, hoe makkelijker het wordt omdat kindje zelf steeds meer kan doen/ zeggen.
Zolang je nog twijfelt of je eraan toe bent, zou ik nog niet zwanger gaan worden, want een kind verandert je leven. En het heeft een grote impact op je relatie. Ik werd moeder op mijn 25e en voordat ik zwanger was had ik zelfde gedachten als jij nu hebt, maar wat ben ik nu blij met mijn zoon!
Dus ook al weet je nog niet of je klaar bent voor kinderen, aan kinderen denken kan wel hoor! Misschien kan je eens op neefjes/ nichtjes/ kindje van je vriendin passen? Is wel anders dan een eigen kindje, maar dan heb je indruk van wat je kan verwachten met een baby.
Misschien kunnen jullie allebei dag minder werken en kan kindje naar opvang/ familie toe? Zijn kinderen waarvan maar 1 ouder werkt, die van 1 inkomen wel rond kunnen komen maar tegenwoordig is alles best duur (vooral als alleenstaande moeder maar dat is ander verhaal).
Ik wens je veel succes met je uiteindelijke beslissing wel/ geen gezinnetje te gaan stichten. Maar moederliefde/ ouderliefde is wel heel bijzonder en je voelt zelf wanneer je er wel (of misschien ook wel niet) klaar voor bent.
Geplaatst door Rainbow - 25 jaar - op 4 Feb 2012, 23:39:27
Ik vind je niet te oud, je kan vollopig nog wel kinderen krijgen als je wil. Als je er meerdere zou willen moet je wel even na gaan denken want zwanger worden is wel een wonder, het gaat niet bij iedereen erg snel.
Nu tikt je klok nog niet, maar uiteindelijk als je er meerdere wil, 2 3 4 ... haha, dan zou ik toch even al bedenken wanneer je dr mee wil beginnen.
'
Klaar voor een kind?
Je bent dr nooit klaar voor, dr is altijd wel een reden om het niet te doen.
Dat gevoel komt ook niet vanzelf, zodra je zwanger bent word je dr klaar voor gemaakt en zelfs dan heb je je twijfels misschien nog, ook als je het kind hebt zul je soms nog twijfels hebben als je het ff verliest van jezelf bij wijze van spreken.
Ik was 18 toen ik zwanger raakte van mn eerste kind, en was dr niet klaar voor, maar tegen de tijd dat ik haar kreeg wel, en daarna had ik nog lang mn twijfels, nu heb ik er twee, en soms als ik het moeilijk heb en ze houden maar niet op,... en alles gaat mis.. dan heb ik nu nog wel eens mn twijfels...
Maar ik denk nu dat moederschap iets is wat bestaat uit, doe ik het wel goed? als je je best doet, doe je het goed.
Iedereen maakt fouten, geen kind word groot zonder schade zeg ik altijd.
Kopzorgen... altijd je druk maken... Ik in iedergeval... ik maak me altijd druk om mn kinderen.
Daarom denk ik ook dat ik nooit meer een derde kind wil.
Omdat ik soms me zo druk maak dat ik gek word van mezelf, en anderen misschien ook wel het is een grote verantwoordelijkheid en dat beangstigt mensen en terecht.
Maar ik wil niet negatief doen, ik heb geen spijt van mn kinderen maar ze zijn wel een verantwoordelijkheid, en ze bezorgen me nog eens een hartkwaal met al die zorgen.
Maar ik houd van ze, en ze zijn het waard.
Ik vind je niet te oud, je kan vollopig nog wel kinderen krijgen als je wil. Als je er meerdere zou willen moet je wel even na gaan denken want zwanger worden is wel een wonder, het gaat niet bij iedereen erg snel.
Nu tikt je klok nog niet, maar uiteindelijk als je er meerdere wil, 2 3 4 ... haha, dan zou ik toch even al bedenken wanneer je dr mee wil beginnen.
'
Klaar voor een kind?
Je bent dr nooit klaar voor, dr is altijd wel een reden om het niet te doen.
Dat gevoel komt ook niet vanzelf, zodra je zwanger bent word je dr klaar voor gemaakt en zelfs dan heb je je twijfels misschien nog, ook als je het kind hebt zul je soms nog twijfels hebben als je het ff verliest van jezelf bij wijze van spreken.
Ik was 18 toen ik zwanger raakte van mn eerste kind, en was dr niet klaar voor, maar tegen de tijd dat ik haar kreeg wel, en daarna had ik nog lang mn twijfels, nu heb ik er twee, en soms als ik het moeilijk heb en ze houden maar niet op,... en alles gaat mis.. dan heb ik nu nog wel eens mn twijfels...
Maar ik denk nu dat moederschap iets is wat bestaat uit, doe ik het wel goed? als je je best doet, doe je het goed.
Iedereen maakt fouten, geen kind word groot zonder schade zeg ik altijd.
Kopzorgen... altijd je druk maken... Ik in iedergeval... ik maak me altijd druk om mn kinderen.
Daarom denk ik ook dat ik nooit meer een derde kind wil.
Omdat ik soms me zo druk maak dat ik gek word van mezelf, en anderen misschien ook wel het is een grote verantwoordelijkheid en dat beangstigt mensen en terecht.
Maar ik wil niet negatief doen, ik heb geen spijt van mn kinderen maar ze zijn wel een verantwoordelijkheid, en ze bezorgen me nog eens een hartkwaal met al die zorgen.
Maar ik houd van ze, en ze zijn het waard.
Geplaatst door Rainbow - 25 jaar - op 4 Feb 2012, 23:40:55
Ps.
Heel raar om te horen van mij misschien, maar ik houd zeer zeker niet van kinderen, sterker nog... ik erger me vaak dood aan kinderen ik houd dr gewoon helemaal niet van.
Maar op mn eigen kinderen en een enkel ander kind ben ik verzot.
Ik ben stapel gek op mn eigen kinderen.
Ps.
Heel raar om te horen van mij misschien, maar ik houd zeer zeker niet van kinderen, sterker nog... ik erger me vaak dood aan kinderen ik houd dr gewoon helemaal niet van.
Maar op mn eigen kinderen en een enkel ander kind ben ik verzot.
Ik ben stapel gek op mn eigen kinderen.
Geplaatst door Anoniem - 43 jaar - op 5 Feb 2012, 09:15:40
Hoi Mariam
Realiseer je wel dat je na je 35ste minder vruchtbaar word.. als je meerdere kinderen wilt, zou ik daar toch over na gaan denken. De basis in jullie relatie is in ieder geval goed, jullie zijn nog steeds stapel op elkaar ;)
Hoi Mariam
Realiseer je wel dat je na je 35ste minder vruchtbaar word.. als je meerdere kinderen wilt, zou ik daar toch over na gaan denken. De basis in jullie relatie is in ieder geval goed, jullie zijn nog steeds stapel op elkaar ;)
Geplaatst door K - 27 jaar - op 5 Feb 2012, 10:54:53
Hoi Mariam,
Â
Ik ben op mijn 15e voor het eerst zwanger geraakt en daar is geen kindje uit voort gekomen. Vervolgens begon het bij mij te kriebelen maar nu nog niet was toen mijn visie. Toen ik 21 was waren de kriebels niet meer te houden en met mijn man sprak ik af dat ik 2 maanden voor ons huwelijk zou stoppen met de pil. Ik ben 9 maanden vroeger door de pil heen zwanger geraakt en mijn moeder gevoel schreeuwde. Vervolgens had ik het zwaar met mijn dochter. Ik moest erg wennen aan het moederschap en echt leuk vond ik het niet. Er waren gewoon grote opstart problemen en ik kon niet genieten van mijn baby. Vervolgens bleek ik binnen 6 maanden weer zwanger. Deze keer wou ik echt niet. En heb ik me tegen mijn zwangerschap verzet maar mijn zoontje kwam. Nu zijn ze allebei op een iets zelfstandigere leeftijd en ik geniet. Ik zou niet zonder ze kunnen. Geen van 2en. En dat ontstaat dus vanzelf.
Â
Er aan toe zijn of niet, het hoeft niet te zeggen dat je de roze wolk wel of niet ervaart. Bij mijn oudste was de wolk eerder zwart in mijn beleving. Bij de 2e was hij echt roze. Ik genoot. Mijn 2e was een probleem kindje en een echte huil baby en toch heb ik dat als makkelijker ervaren als mijn eerste die een stuk makkelijker was.
Wacht zo lang je wilt. Maar merk je dat je echt wel een kindje van je zelf zou willen zou ik niet twijfelen bij het missen van het mama gevoel. Want dat gevoel komt echt wel direct na je bevaling en eigenlijk al bij het eerste schopje. Je heb 9 maanden om te wennen aan je kleintje en vervolgens ben je binnen een uur mama. Want dat gevoel krijgt iedereen direct na de bevalling mee.
Kinderen zijn echt niet altijd leuk maar dat merk je pas als je kinderen heb. En alle wel leuke momenten maak de iets mindere momentjes goed.
Â
Liefs K
Hoi Mariam,
Â
Ik ben op mijn 15e voor het eerst zwanger geraakt en daar is geen kindje uit voort gekomen. Vervolgens begon het bij mij te kriebelen maar nu nog niet was toen mijn visie. Toen ik 21 was waren de kriebels niet meer te houden en met mijn man sprak ik af dat ik 2 maanden voor ons huwelijk zou stoppen met de pil. Ik ben 9 maanden vroeger door de pil heen zwanger geraakt en mijn moeder gevoel schreeuwde. Vervolgens had ik het zwaar met mijn dochter. Ik moest erg wennen aan het moederschap en echt leuk vond ik het niet. Er waren gewoon grote opstart problemen en ik kon niet genieten van mijn baby. Vervolgens bleek ik binnen 6 maanden weer zwanger. Deze keer wou ik echt niet. En heb ik me tegen mijn zwangerschap verzet maar mijn zoontje kwam. Nu zijn ze allebei op een iets zelfstandigere leeftijd en ik geniet. Ik zou niet zonder ze kunnen. Geen van 2en. En dat ontstaat dus vanzelf.
Â
Er aan toe zijn of niet, het hoeft niet te zeggen dat je de roze wolk wel of niet ervaart. Bij mijn oudste was de wolk eerder zwart in mijn beleving. Bij de 2e was hij echt roze. Ik genoot. Mijn 2e was een probleem kindje en een echte huil baby en toch heb ik dat als makkelijker ervaren als mijn eerste die een stuk makkelijker was.
Wacht zo lang je wilt. Maar merk je dat je echt wel een kindje van je zelf zou willen zou ik niet twijfelen bij het missen van het mama gevoel. Want dat gevoel komt echt wel direct na je bevaling en eigenlijk al bij het eerste schopje. Je heb 9 maanden om te wennen aan je kleintje en vervolgens ben je binnen een uur mama. Want dat gevoel krijgt iedereen direct na de bevalling mee.
Kinderen zijn echt niet altijd leuk maar dat merk je pas als je kinderen heb. En alle wel leuke momenten maak de iets mindere momentjes goed.
Â
Liefs K
Geplaatst door Anoniem - 22 jaar - op 5 Feb 2012, 16:36:49
sommige mensen krijgen hun kindje zelfs op hun 40ste, sommige zelfs daarna...
maar eigenlijk zou ik zeggen hoe eerder je begint hoe beter!
je weet nooit hoeveel tijd het je gaat kosten voor je zwanger bent.
soms, vooral wanneer je het zo graag wilt gaat dat zooooo moeilijk! daar aan moet je wel denken met je leeftijd, natuurlijk ben je niet oud maar soms lijken de jaren zo snel voorbij te vliegen en voor je denkt ben je dichtbij de 40.
je word dat ook naarmate je ouder word minder vruchtbaar.
een kind krijgen is een hele verandering in je leven en er zijn mooie momenten maar ook stressvolle momenten. maar het hoort erbij.
mischien kan je beginnen met eens op kinderen te passen van families of vrienden en kijken hoe je zoiets vind.
probeer eerst een ouder kind en dan een peuter en dan een baby'tje.
bij allemaal gaat het anders zijn en zo kan je een ideetje krijgen hoe het zou zijn als het echt jou kind was.
hmmm, ook bespreken met je partner en kijken wat hij ervan vindt.
ja, eigenlijk ben je nooit echt klaar denk ik, als je eenmaal zwanger bent, gaan die verlangens naar je baby groeien.
vooral als papa ook ernaar verlangt.
het is een mooie spannende tijd, maar als je toch twijfelt nog even niet beginnen.
wel niet vergeten dat de tijd verstrijkt; en als je toch wel een gezin wilt doe het liever voor je 40ste,
want zwanger worden gaat soms zo moeilijk , behalve als je een tiener bent en voor het eerst sex hebt! hahaha
ik vindt dat je de perfecte leeftijd hebt om moeder te worden , niet te jong en ook niet oud.
maar alleen jij kan bepalen waneer je er echt klaar voor bent.
succes ermee
sommige mensen krijgen hun kindje zelfs op hun 40ste, sommige zelfs daarna...
maar eigenlijk zou ik zeggen hoe eerder je begint hoe beter!
je weet nooit hoeveel tijd het je gaat kosten voor je zwanger bent.
soms, vooral wanneer je het zo graag wilt gaat dat zooooo moeilijk! daar aan moet je wel denken met je leeftijd, natuurlijk ben je niet oud maar soms lijken de jaren zo snel voorbij te vliegen en voor je denkt ben je dichtbij de 40.
je word dat ook naarmate je ouder word minder vruchtbaar.
een kind krijgen is een hele verandering in je leven en er zijn mooie momenten maar ook stressvolle momenten. maar het hoort erbij.
mischien kan je beginnen met eens op kinderen te passen van families of vrienden en kijken hoe je zoiets vind.
probeer eerst een ouder kind en dan een peuter en dan een baby'tje.
bij allemaal gaat het anders zijn en zo kan je een ideetje krijgen hoe het zou zijn als het echt jou kind was.
hmmm, ook bespreken met je partner en kijken wat hij ervan vindt.
ja, eigenlijk ben je nooit echt klaar denk ik, als je eenmaal zwanger bent, gaan die verlangens naar je baby groeien.
vooral als papa ook ernaar verlangt.
het is een mooie spannende tijd, maar als je toch twijfelt nog even niet beginnen.
wel niet vergeten dat de tijd verstrijkt; en als je toch wel een gezin wilt doe het liever voor je 40ste,
want zwanger worden gaat soms zo moeilijk , behalve als je een tiener bent en voor het eerst sex hebt! hahaha
ik vindt dat je de perfecte leeftijd hebt om moeder te worden , niet te jong en ook niet oud.
maar alleen jij kan bepalen waneer je er echt klaar voor bent.
succes ermee
Geplaatst door jonge vrouw - 26 jaar - op 6 Feb 2012, 12:43:12
Het is voor niemand standaard wanneer iemand weet of hij / zij klaar is voor kinderen. Dat is een gevoel dat je vanzelf krijgt. Ik ben nu 26 en ga dit jaar trouwen. Bij mij kriebelt het al volop! Ik zie overal kinderen, baby's, verhalen over kinderen, topics over baby's. Heerlijk gewoon, maar dat is een gevoel dat ik heb.
En tuurlijk vind ik eng om straks daadwerkelijk aan kinderen te beginnen (wil eerst trouwen en dan nog op huwelijksreis, gaan namelijk vliegen) maar kinderen opvoeden moet je ingroeien.
Het is voor niemand standaard wanneer iemand weet of hij / zij klaar is voor kinderen. Dat is een gevoel dat je vanzelf krijgt. Ik ben nu 26 en ga dit jaar trouwen. Bij mij kriebelt het al volop! Ik zie overal kinderen, baby's, verhalen over kinderen, topics over baby's. Heerlijk gewoon, maar dat is een gevoel dat ik heb.
En tuurlijk vind ik eng om straks daadwerkelijk aan kinderen te beginnen (wil eerst trouwen en dan nog op huwelijksreis, gaan namelijk vliegen) maar kinderen opvoeden moet je ingroeien.
Geplaatst door newmama - 24 jaar - op 14 Feb 2012, 21:22:30
Tsja, wanneer ben je er klaar voor?
Ik was er ook niet klaar voor toen ik op mn 22ste zwanger werd(dacht ik), heb altijd zo in de knoei gezeten met mezelf, maar sinds ik moeder ben weet ik gewoon dat ik hiervoor gemaakt ben!! 23 jaar bij de eerste en 24 jaar bij de tweede, tis erg druk maar superleuk!! Inderdaad, wat de dames zeggen hier..ook al ben je er niet klaar voor, zodra je zwanger bent leef je er echt naar toe!
Tsja, wanneer ben je er klaar voor?
Ik was er ook niet klaar voor toen ik op mn 22ste zwanger werd(dacht ik), heb altijd zo in de knoei gezeten met mezelf, maar sinds ik moeder ben weet ik gewoon dat ik hiervoor gemaakt ben!! 23 jaar bij de eerste en 24 jaar bij de tweede, tis erg druk maar superleuk!! Inderdaad, wat de dames zeggen hier..ook al ben je er niet klaar voor, zodra je zwanger bent leef je er echt naar toe!
Geplaatst door nancy - 24 jaar - op 9 Apr 2012, 17:11:13
Hoi allemaal,
Ik zit een beetje in dubio... ik ben (over 2 dagen) 24 jaar, ben sinds vorig jaar getrouwd (4jaar samen) met een hele lieve man. We genieten van ons leven samen. Ik ben bijna klaar met mijn studie (lees juni). We hebben het al regelmatig over kinderen gehad, maar ik weet niet wanneer ik er klaar voor ben. Hij was er vorig jaar al klaar voor en kan ook echt niet wachten.
(Ik begrijp dat ik eerst mijn opleiding moet afmaken en een baan moet vinden..) maar af en toe krijg ik angst. Wanneer weet ik of ik er klaar voor ben? Is het wel verstandig om op korte termijn (lees +- 1 jaar) deze keuze te maken? Kan ik het wel, een goede moeder zijn?
Mijn eigen ouders en schoonouders zouden het helemaal geweldig vinden als ik zwanger zou zijn.. en ze zeggen me dat ze zeker weten dat ik het kan... en ik wil het ook graag, maar toch...
ja, ik weet het; lekker duidelijk verhaal. kort gezegt komt het eropneer dat mijn man graag wil, en van hem weet ik zeker dat hij een geweldige vader zou zijn, onze relatie is geweldig. kan geen betere man wensen. mijn omgeving denkt dat ik er klaar voor ben, ik denk voor 99% dat ik er klaar voor ben, en toch die angst...
hebben meer van jullie dit? Hoe gaan jullie hiermee om? Heeft dit de keuze bij jullie beinvloedt? HELP!
Hoi allemaal,
Ik zit een beetje in dubio... ik ben (over 2 dagen) 24 jaar, ben sinds vorig jaar getrouwd (4jaar samen) met een hele lieve man. We genieten van ons leven samen. Ik ben bijna klaar met mijn studie (lees juni). We hebben het al regelmatig over kinderen gehad, maar ik weet niet wanneer ik er klaar voor ben. Hij was er vorig jaar al klaar voor en kan ook echt niet wachten.
(Ik begrijp dat ik eerst mijn opleiding moet afmaken en een baan moet vinden..) maar af en toe krijg ik angst. Wanneer weet ik of ik er klaar voor ben? Is het wel verstandig om op korte termijn (lees +- 1 jaar) deze keuze te maken? Kan ik het wel, een goede moeder zijn?
Mijn eigen ouders en schoonouders zouden het helemaal geweldig vinden als ik zwanger zou zijn.. en ze zeggen me dat ze zeker weten dat ik het kan... en ik wil het ook graag, maar toch...
ja, ik weet het; lekker duidelijk verhaal. kort gezegt komt het eropneer dat mijn man graag wil, en van hem weet ik zeker dat hij een geweldige vader zou zijn, onze relatie is geweldig. kan geen betere man wensen. mijn omgeving denkt dat ik er klaar voor ben, ik denk voor 99% dat ik er klaar voor ben, en toch die angst...
hebben meer van jullie dit? Hoe gaan jullie hiermee om? Heeft dit de keuze bij jullie beinvloedt? HELP!
Geplaatst door Mami - 23 jaar - op 9 Apr 2012, 21:19:49
Ik heb sinds jong het gevoel gehad dat ik er klaar voor was. Ik heb mijn eerste kind gekregen op mijn 20ste en dat ging mij best goed af.
Ging verder met school, ik had 8 maanden een heel sterk gevoel 'ik kan alles aan' en de laatste maand ging ik twijfelen.
Allemaal vragen stellen, hoe ik het ging doen, stel je voor...
Maar is goed gekomen. met mijn 2e ook, gaat zelf wat makkelijker.
Als je nu twijfelt zou ik niet beluiten om een kind te nemen. kijk stel je vind het helemaal niks, dan gaat opvoeden moeilijk.
Kijk is omdat ik altijd bewust een keuze heb gemaakt dat ik door de dag kom. maar als ik er niet achter stond zou ik misschien een burn out hebben.
gevoelmatog moet je er klaar voor zijn. en realiseren dat een kind in een veilige, warme en stabiele omgeving terecht komt. en dat is voor iedereen verschillend, aan welke maatstaven dat zou moeten voldoen
Ik heb sinds jong het gevoel gehad dat ik er klaar voor was. Ik heb mijn eerste kind gekregen op mijn 20ste en dat ging mij best goed af.
Ging verder met school, ik had 8 maanden een heel sterk gevoel 'ik kan alles aan' en de laatste maand ging ik twijfelen.
Allemaal vragen stellen, hoe ik het ging doen, stel je voor...
Maar is goed gekomen. met mijn 2e ook, gaat zelf wat makkelijker.
Als je nu twijfelt zou ik niet beluiten om een kind te nemen. kijk stel je vind het helemaal niks, dan gaat opvoeden moeilijk.
Kijk is omdat ik altijd bewust een keuze heb gemaakt dat ik door de dag kom. maar als ik er niet achter stond zou ik misschien een burn out hebben.
gevoelmatog moet je er klaar voor zijn. en realiseren dat een kind in een veilige, warme en stabiele omgeving terecht komt. en dat is voor iedereen verschillend, aan welke maatstaven dat zou moeten voldoen
Reactie plaatsen





