een ding moest ik nog zeggen: papa , ik heb je lief!
Geplaatst door Anoniem - 22 jaar - op 5 Feb 2012, 16:15:30
toen ik acht jaar was was hij plotseling van de ene op de andere dag uit mijn leven.
ik hield van hem! hij was mijn held!
soms zag ik hem, op mijn verjaardag en met kerst.
dan bracht hij cadeautjes.
en toen ik 11 werd gebeurde dat zelf niet meer.
hij belde me nooit en ik zag hem nooit. Hij was helemaal uit m'n leven!
toen wel 10 jaar later, zag ik hem weer.
ik was zo dichtbij en als ik wou kon ik hem omhelzen of knuffelen met hem net als vroeger. Of konden we samen een ijsje gaan halen en iets leuks doen.
maar nee,
dat gebeurde niet!
ik deed bot tegen hem, ik toonde helemaal geen interesse...
onze afscheid heeft me echt pijn gedaan, heel diep van binnen.
een soort steek.
ik was zomaar in de auto gestapt en zou net weg rijden toen ik het zag.
ik zag het in z'n ogen.
hij hield wel van me ik kon het zien!
en vlug heb ik mijn hand naar hem uitgestoken; onze laatste aanraking.
dat was onze afscheid.
toen ik in de vliegtuig om weer naar huis te komen werd ik verdrietig.
waarom was ik zo bot tegen hem geweest.
waarom heb ik mijn kans niet gegrepen om iets leuks met hem te doen?
in het toilet van de vliegtuig heb ik een gedicht voor hem geschreven en even gehuild.
Het is niet dat ik je niet lief heb.
mijn houding ort en gesloten.
maar ik ken je gewoon niet en heb nooit van je genoten.
Onze afscheid was een handruk zo vluchtig ; snel en kort.
sinds ik je heb verlaten is alles ingestort.
waarom heb ik je niet omhelst?
waarom gaf ik je geen zoen?
waarom hebben we nooit afgesproken om samen iets leuks te doen?
Je bent nu zo ver van mij verwijderd.
en ik huil echt elke dag.
ik moet vaak aan je denken
overdag en in de nacht.
wat als je mij nu voorgoed verlaat!
wat als ik je nooit meer zie!
Ik moest dit nog aan je zeggen:
'papa, ik heb je lief'
ik hou van hem en mis hem...
ik hield van hem! hij was mijn held!
soms zag ik hem, op mijn verjaardag en met kerst.
dan bracht hij cadeautjes.
en toen ik 11 werd gebeurde dat zelf niet meer.
hij belde me nooit en ik zag hem nooit. Hij was helemaal uit m'n leven!
toen wel 10 jaar later, zag ik hem weer.
ik was zo dichtbij en als ik wou kon ik hem omhelzen of knuffelen met hem net als vroeger. Of konden we samen een ijsje gaan halen en iets leuks doen.
maar nee,
dat gebeurde niet!
ik deed bot tegen hem, ik toonde helemaal geen interesse...
onze afscheid heeft me echt pijn gedaan, heel diep van binnen.
een soort steek.
ik was zomaar in de auto gestapt en zou net weg rijden toen ik het zag.
ik zag het in z'n ogen.
hij hield wel van me ik kon het zien!
en vlug heb ik mijn hand naar hem uitgestoken; onze laatste aanraking.
dat was onze afscheid.
toen ik in de vliegtuig om weer naar huis te komen werd ik verdrietig.
waarom was ik zo bot tegen hem geweest.
waarom heb ik mijn kans niet gegrepen om iets leuks met hem te doen?
in het toilet van de vliegtuig heb ik een gedicht voor hem geschreven en even gehuild.
Het is niet dat ik je niet lief heb.
mijn houding ort en gesloten.
maar ik ken je gewoon niet en heb nooit van je genoten.
Onze afscheid was een handruk zo vluchtig ; snel en kort.
sinds ik je heb verlaten is alles ingestort.
waarom heb ik je niet omhelst?
waarom gaf ik je geen zoen?
waarom hebben we nooit afgesproken om samen iets leuks te doen?
Je bent nu zo ver van mij verwijderd.
en ik huil echt elke dag.
ik moet vaak aan je denken
overdag en in de nacht.
wat als je mij nu voorgoed verlaat!
wat als ik je nooit meer zie!
Ik moest dit nog aan je zeggen:
'papa, ik heb je lief'
ik hou van hem en mis hem...
Reacties
Geplaatst door Suzanne - 24 jaar - op 5 Feb 2012, 17:55:29
Mooi geschreven! Kun je 't niet naar hem opsturen?
Mooi geschreven! Kun je 't niet naar hem opsturen?
Geplaatst door Anoniem - 22 jaar - op 5 Feb 2012, 18:15:48
ik durf het niet.
waarom weet ik zelf even niet maar als ik eraan denk om dat te doen dan krijg ik het benauwd.
wat zal hij ervan vinden?
ga ik hem kwetsen?
ik wil doen alsof het me niks kan schelen...
maar echt is het niet zo.
Ik heb hem laats opgebeld, 3 dagen geleden
en hij zij tegen mij:
'Ik dacht dat jij me nooit zou bellen' en toen kreeg ik weer die steek in mijn hart. waarom zou ik hem niet meer willen zien of spreken.
dus hij had wel gemerkt dat ik niet heel aardig was en hij dacht zeker dat ik hem nooit meer wou zien.
hij was duidelijk blij met mijn telefoontje en ik was ook blij.
het leek alsof alles goed was.
nee, alles IS goed.
alleen kan ik het hem niet zeggen hoeveel ik van hem hou....
dat ik niet eens boos op hem ben....
Dat kan ik gewoon niet.
Ik durf het niet.
ik durf het niet.
waarom weet ik zelf even niet maar als ik eraan denk om dat te doen dan krijg ik het benauwd.
wat zal hij ervan vinden?
ga ik hem kwetsen?
ik wil doen alsof het me niks kan schelen...
maar echt is het niet zo.
Ik heb hem laats opgebeld, 3 dagen geleden
en hij zij tegen mij:
'Ik dacht dat jij me nooit zou bellen' en toen kreeg ik weer die steek in mijn hart. waarom zou ik hem niet meer willen zien of spreken.
dus hij had wel gemerkt dat ik niet heel aardig was en hij dacht zeker dat ik hem nooit meer wou zien.
hij was duidelijk blij met mijn telefoontje en ik was ook blij.
het leek alsof alles goed was.
nee, alles IS goed.
alleen kan ik het hem niet zeggen hoeveel ik van hem hou....
dat ik niet eens boos op hem ben....
Dat kan ik gewoon niet.
Ik durf het niet.
Geplaatst door isabella - 31 jaar - op 5 Feb 2012, 18:42:31
ik heb mijn vader nooit leren kennen omdat het van me moeder niet mocht nu is ie dood en heb ik zoŽn spijt
luister gewoon naar je gevoel je hebt ma 1 vader!!
succes
ik heb mijn vader nooit leren kennen omdat het van me moeder niet mocht nu is ie dood en heb ik zoŽn spijt
luister gewoon naar je gevoel je hebt ma 1 vader!!
succes
Geplaatst door Suzanne - 24 jaar - op 6 Feb 2012, 07:17:14
Moeilijk Anoniem.. Maar waarom zou hij zich gekwetst voelen? Dit is een super mooie "brief".. Super mooi gedicht! Misschien kun je hem erbij vertellen (in een begeleidend briefje) dat je bang bent dat je hem kwetst en dat je wilt dat alles goed komt?? Meis doe het nu voordat het te laat is hoor!.. Dadelijk overlijdt hij en blijf je je hele leven met een gevoel zitten van "wat als..."
Moeilijk Anoniem.. Maar waarom zou hij zich gekwetst voelen? Dit is een super mooie "brief".. Super mooi gedicht! Misschien kun je hem erbij vertellen (in een begeleidend briefje) dat je bang bent dat je hem kwetst en dat je wilt dat alles goed komt?? Meis doe het nu voordat het te laat is hoor!.. Dadelijk overlijdt hij en blijf je je hele leven met een gevoel zitten van "wat als..."
Reactie plaatsen
