Samira voelt zich verloren na de scheiding
Vijf maanden geleden vertelde mijn man Kris me plotseling dat hij van me wilde scheiden. Ik was in shock. Ik wilde dat helemaal niet en ik begreep er ook niets van. Waarom wilde hij me niet meer? We deden alles samen, we waren samen één! Ik heb gepraat, gehuild, gesmeekt, maar hij keek me op een gegeven moment alleen nog maar moe aan. ‘Je benauwt me,’ zei hij.
Ik wist toen niet wat hij bedoelde, maar nu, maanden later, denk ik steeds vaker terug aan wat hij zei. Langzaam ben ik gaan inzien hoe ik mijn bezigheden om hem heen plande. Als hij ’s avonds moest trainen, zorgde ik dat het eten klaarstond zodra hij thuis was. Afspraken buitenshuis maakte ik alleen als hij ook iets had, zodat we geen tijd ‘verloren’. Het voelde logisch, bijna vanzelfsprekend. Nu zie ik dat ik hem weinig ruimte gaf, ik bouwde alles om hem heen.
Jezelf leren kennen
Nu is het stil. Er is voor mij geen andere agenda om op af te stemmen, geen ‘wij’. ‘Ik’ ben nu de enige die telt en ik merk dat ik niet zo goed meer weet wie die ‘ik’ is. Wat wil ik eten, wat ga ik in het weekend doen? Welk programma wil ik zien?
Ik weet het niet! Ik ben besluiteloos over de meest simpele dingen. Alsof ik mezelf ergens onderweg ben kwijtgeraakt, zonder dat ik het doorhad.
Vriendinnen zeggen dat het normaal is na een break-up, dat je jezelf weer moet leren kennen. Maar hoe vind je iets terug waarvan je niet weet waar je het bent verloren? Is dit echt normaal na een scheiding en hoe kan ik weer richting geven aan mijn leven?
Meer van Jet
-
Ja, dit is normaal. Ik heb dezelfde ervaring gehad, periodes waarin ik geen idee had wat ik met mezelf moest. Maar langzamerhand kwam er een ander gevoel voor terug. Het gevoel dat je je eigen leven weer terugkrijgt, dat je jezelf weer terug vind. Dit kost tijd, neem die tijd ook, daar is niets mis mee. Sterkte en geloof me, jij komt hier sterker uit.