Iedereen vond mij de perfecte kleinzoon… als ze eens wisten waarom ik echt kwam.

Vorig jaar zat ik financieel best aan de grond, maar dat wist eigenlijk niemand. Mijn oma heeft dementie en woont in een verzorgingstehuis. Rond die tijd had ik net mijn havodiploma gehaald en daar was ze zó trots op dat ze me geld gaf wanneer ik langskwam. Als ze het niet deed dan zei ik “oma ik ga en u had beloofd mij geld te geven voor mijn diploma”
Alleen omdat ze het steeds vergat, kon ik hetzelfde verhaal opnieuw vertellen. Dus ik begon daarom vaker langs te gaan en expres met mijn diploma erbij omdat ik wist dat ze me dan weer geld zou geven.
Het ergste vond ik misschien nog wel dat iedereen dacht dat ik het puur uit liefde deed. De verzorgsters vonden het zelfs “hartverwarmend” dat haar kleinzoon door weer en wind op de fiets kwam om zijn oma te bezoeken. Mijn ouders kregen meerdere keren te horen dat ze dat nog nooit zo hadden gezien bij iemand van mijn leeftijd. Ze waren trots op mij en dachten dat ik dit allemaal voor haar deed.
En ergens deed ik dat misschien ook wel een beetje… maar als ik eerlijk ben, was het puur om het geld. Had ik geld nodig dan dacht ik “hups, even langs oma” En daar schaam ik me nog steeds voor.