Merels dochter gedraagt zich vreemd
Mijn dochter Ilse is altijd anders geweest. Als kind verzon ze de mooiste verhalen en terwijl andere kinderen buiten speelden, zat zij urenlang te schrijven of na te denken over dingen waar ik zelf nooit bij stil zou staan. Ik vond dat bijzonder, maar niet iedereen hoeft hetzelfde te zijn.
Ook als volwassene bleef Ilse haar eigen pad volgen. Ze is nu 27, maar heeft nooit veel gehad met vaste banen, carrière maken of een strak leven. Iedereen maakt daarin zijn eigen keuzes, maar toch maak ik me de laatste tijd zorgen. Een paar maanden geleden verloor ze haar baan als boodschappenbezorger, volgens haar omdat de werkgever haar niet begreep. Sindsdien komt ze nauwelijks nog buiten.
Nieuwe hobby
Als ik vraag wat ze de hele dag doet, blijft ze vaag. Ze heeft een nieuwe hobby, zegt ze, maar wat dat dan is? Geen idee. Soms zegt ze dat ze boodschappen ontvangt en dat het universum haar iets wil vertellen. Haar uitspraken worden steeds vreemder. Als ik doorvraag, raakt ze geïrriteerd en zegt ze dat ik het toch niet begrijp. Ook haar huis baart me zorgen. Waar ze vroeger rommelig was, is het nu ronduit smerig. Ze reageert soms dagenlang niet op berichten en lijkt steeds verder in haar eigen wereld te verdwijnen.
Ik ben overbezorgd, zegt mijn vriend. Ilse vindt uiteindelijk haar weg wel weer. Maar mijn moederhart zegt dat er iets goed mis is. Moet ik vertrouwen hebben en afwachten tot ze zelf om hulp vraagt? Of moet ik ingrijpen, ook als ze daar niet op zit te wachten?