Mg2622 Panelverhaal

Eveline zorgt voor haar vader

Nu bijna een halfjaar geleden belde mijn moeder me met de mededeling dat ze bij mijn vader wegging. Na ruim veertig jaar huwelijk was ze klaar met zorgen, zei ze. Ze wilde eindelijk voor zichzelf kiezen. Ze trok tijdelijk bij een vriendin in, kocht nieuwe kleren en boekte een paar reisjes. Als ik haar spreek, klinkt ze opgewekt. Ze is aan een nieuw leven begonnen en haar oude leven compleet vergeten. Mijn vader dus ook.

Compleet ingestort

Mijn vader is ondertussen compleet ingestort. In het begin ging ik één keer per week bij hem langs om hem te ondersteunen. Al snel merkte ik dat dat niet genoeg was. Het huis werd steeds viezer, hij at nauwelijks en zat soms nog in dezelfde kleren als de keer daarvoor. Inmiddels kom ik drie keer per week. Ik doe boodschappen, kook, ruim op en draai een was. Maar het is nooit genoeg. Zodra ik thuiskom, vraag ik me alweer af hoe het met hem gaat.

Mijn eigen gezin en werk vragen ook aandacht en ik begin die drie bezoeken per week steeds zwaarder te vinden. Tegelijk kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om minder te gaan. Wie kijkt er dan naar hem om?

Steeds bozer

Ik merk dat ik steeds bozer word op mijn moeder. Lekker makkelijk om zomaar de deur dicht te trekken! Het voelt alsof haar zorg voor mijn vader automatisch mijn zorg is geworden. Maar ik hou dit niet vol. Kan ik van mijn moeder eisen dat ze weer iets voor mijn vader gaat doen? Of moet ik accepteren dat zij haar keuze heeft gemaakt en moet ik dit op een andere manier oplossen?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Diana 09-10-2026 15:43
    Er mist een stukje inhoud lijkt het. Is deze man ziek? Of is hij goed gezond. Je moeder heeft, voor zichzelf gekozen en zal daar vast een reden voor hebben. Een huwelijk is met regelmaat voor een man een "moeder" hebben en als dit het geval is dan snap ik dat deze moeder er klaar mee was. Wie zorgt er namelijk dan voor haar als zij eens niet kan zorgen? Je moeder heeft haar eigen leven en hoe hard ook, vader moet leren op eigen benen te staan. Lukt dit niet dan is begeleiding een goede optie en indien hij ziek is, dan is thuiszorg een goed idee.