Mg2609 Panelverhaal

Lisa wil een ontspannen moeder zijn

Sinds mijn dochter Charly er is, voelt het alsof niets meer vanzelf gaat. Ik ben aan het einde van mijn latijn en wil het liefst een paar dagen ‘vrij’. Daar voel ik me schuldig over, want ik ben ontzettend blij met Charly. Toen ik zwanger was, kon ik niet wachten om moeder te worden. Ik stelde me voor hoe ik ons kindje zou vasthouden, hoe ik urenlang zou knuffelen en tutten. Maar sinds ze in ons leven is, voel ik vooral veel druk. De dagen lopen heel anders dan ik voor ogen heb als ik wakker word. Elke dag neem ik me voor om van Charly te genieten, maar er is zoveel te doen!

Nooit ontspannen

Als ik met haar op de bank zit om haar te voeden, ben ik in gedachten alweer bezig met alles wat er moet gebeuren. Als ze slaapt, zeggen mensen dat ik ook moet gaan liggen. Mijn man zegt het ook. Maar in plaats daarvan ga ik opruimen, wassen draaien, flesjes uitkoken. Dat moet toch ook gebeuren? En als ik dan toch even naar bed ga, lig ik alleen maar te luisteren of Charly nog wel ademt.

Ontspannen lukt me gewoon niet, ik sta altijd aan. Tegelijkertijd is er nooit iets af. Het werk stapelt zich op, en ook de vermoeidheid en de schuldgevoelens nemen toe. Dit is toch wat ik zo graag wilde, waarom voelt het dan zo zwaar? En waarom gaat het andere moeders allemaal zo makkelijk af? Ik wil zo graag genieten van deze tijd, maar ik zou niet weten hoe en wanneer. Ik heb de  ruimte niet en ook die onrust die ik vanbinnen voel gaat maar niet weg. Ik wil een ontspannen moeder voor Charly zijn, maar hoe dan?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *