Riannes zoon doet niets in huis
‘Mijn zoon Remon is net vierentwintig en wil niets liever dan op zichzelf wonen. En ja: ik wil ook dat hij zijn eigen plekje heeft! Alleen lukt het niet om iets te vinden dat bij hem past en dus is hij nog steeds thuis, bij zijn ouders, in het huis dat ik soms gekscherend ‘Hotel mama’ noem. Want hij doet echt alsof het een hotel voor hem is. Hij gaat werken, op stap met zijn vrienden en als hij thuiskomt, staat zijn eten klaar en liggen zijn kleren weer schoon in de kast. Maar ik begin het zo onderhand zat te worden om alles te blijven regelen voor hem.
Volle vaatwasser
Remon laat alles slingeren, de wasmand lijkt onzichtbaar voor hem en een volle vaatwasser is blijkbaar iets wat zichzelf wel oplost. Remon doet er in ieder geval niets mee. Als ik hem vraag om iets te doen, zucht en steunt hij alsof ik hem vraag een berg te verzetten. Dan voel ik me de boze moeder, de zure zeur, en slik ik de rest van mijn woorden weer in. Ik wil geen ruzie, ik wil het gezellig houden zolang hij nog bij ons woont. Dus vraag ik alleen maar iets als het echt niet anders kan.
Sfeer in huis
Mijn man Bob is veel van huis. Hij heeft weinig last van zijn aanwezigheid, ziet vooral een zoon die klem zit. ‘Het is zo sneu voor hem,’ zegt hij als ik erover begin. Is zo, maar ik begin steeds meer in te zien dat het ook sneu is voor mij! Ik mag van een volwassen knul toch wel iets verwachten? Het is tijd dat er iets verandert, maar ik weet niet hoe. Hoe kan ik hem in beweging krijgen zonder de sfeer in huis te verpesten?
Rianne (52)
Meer van Jet
Geef een reactie