Laura’s dochter vindt haar vriend maar niks
Vijf jaar geleden liep mijn huwelijk stuk. Onze kinderen waren toen acht en dertien jaar oud. Vooral mijn dochter Gaby had het er moeilijk mee. Ze zat midden in de puberteit en vond het vreselijk dat haar veilige gezin ineens uit elkaar viel. Haar vader en ik hebben geprobeerd om het zo goed mogelijk te regelen.
Na de scheiding bleef ik bewust een tijd alleen. Mijn aandacht ging naar de kinderen, mijn werk en het opnieuw opbouwen van ons leven. Daten stond jarenlang onderaan mijn lijstje. Tot ik vorig jaar Erwin ontmoette via vrienden. Hij is totaal anders dan mijn ex-man. Mijn ex werkte op kantoor en liep altijd in pak, Erwin is monteur en loopt vaak in kluskleren. Hij rijdt motor en zegt precies waar het op staat. Maar onder dat stoere uiterlijk zit een ontzettend lieve man.
Ordinair
Mijn zoon vond hem eigenlijk meteen leuk, Gaby absoluut niet. Vanaf het begin maakte ze duidelijk dat ze hem ‘ordinair’ vond. Ze reageert kortaf als hij iets zegt, blijft boven eten of gaat expres naar haar vader als Erwin bij ons is. Laatst hoorde ik haar zelfs mopperen tegen een vriendin. Dat deed echt pijn.
Ik merk dat de sfeer thuis steeds ongemakkelijker wordt. Erwin zegt dat hij begrip heeft voor haar gedrag, maar ik zie ook dat het hem raakt.
Aan de ene kant wil ik gelukkig zijn en opnieuw liefde toelaten in mijn leven. Aan de andere kant ben ik bang dat ik mijn dochter uiteindelijk kwijtraak. Hoe zorg ik ervoor dat Gaby zich openstelt, zonder mijn relatie op te geven?