De vriend van Joana wil nog niet boeken

Tekst: Jet Hoogerwaard

Voor het eerst in jaren zou ik niet alleen op vakantie gaan, maar samen met mijn nieuwe vriend, Erik. Geen hotelkamer in mijn eentje, geen tafeltje voor één, maar alles gezellig samen. Ik keek er zo naar uit! Het was nog pril tussen ons toen we voor het eerst over vakantieplannen praatten, maar we gingen er helemaal in op. We fantaseerden over Italië, over lange avonden met wijn, de zon op onze huid, samen mooie dorpjes en prachtige landschappen ontdekken…

Het voelde goed, dus toen ik laatst zei dat ik wilde gaan boeken, verwachtte ik dat hij enthousiast zou reageren. Dat deed hij niet. ‘Misschien is het wat vroeg,’ zei hij. ‘En twee weken, dat is best lang.’

Ik wist even niet wat ik hoorde. ‘Wil je korter dan?’ vroeg ik. Hij antwoordde dat hij nog even wilde nadenken.

Teleurstelling

Ik lachte het weg, maar vanbinnen voelde ik de teleurstelling opkomen. En ook boosheid. Want waarom eerst zo meegaan in die plannen en er later op terugkomen?

Uiteindelijk heb ik niets geboekt. En nu zit ik hier, met een lege agenda en een hoofd vol vragen. Ga ik weer alleen, zoals altijd? Of wacht ik af, in de hoop dat hij toch nog bijdraait?

Ik vraag me af wat dit zegt over onze relatie. Als hij niet met me op vakantie wil, kan ik deze relatie dan nog wel serieus nemen? Of moet ik het niet zo ingewikkeld maken en hem de tijd geven? Onze vakantie is over anderhalve maand. Misschien wil hij tegen die tijd wel. Of moet ik gewoon de knoop doorhakken en moet ik zelf een vakantie boeken?