Babyverkrachting: een stille trauma.

Mijn levenlang heb ik geleefd met een wiegenbedbaby, peuter en kindverkrachtingsverwonding. Mijn leven lang, “zonder tussenpozen”. Dat was het ‘slapend bewustwording’ dat de tussenpozen volumiseerde. Omdat ik kind was, waren de tussenpozen dus door de natuurlijke kinderlijke stilte in stand gehouden/gewaarborgd.
Zelf was ik bloeddorstig opgevoed door de ‘Heilige Geest’ (dat ik Magma noem). Ik zag zo ‘zwart’ in mijn ziel, als een ‘donkere halo’ van de ‘Engel des Doods’, dat het niet deerde om te doden (wat tot heden in een kannibalistisch gezegend perspectief ontwikkeld is).