Gewone mensen, bijzondere verhalen

  • Home
  • forum
  • Iemand missen die je nare dingen heeft aangedaan
overzicht

forum

Iemand missen die je nare dingen heeft aangedaan

Na het overlijden van mijn man ben ik naar een therapie groepje gegaan met meerdere mensen die hun geliefde zijn verloren. Daar ontmoette ik een bijzondere vrouw. Mooi, attent, extravert, sociaal, lekker gek en erg creatief. Ik ben een buitenmens, teruggetrokken, wel lief voor andere maar sociaal wat ongemakkelijk. Deze vrouw (B) zorgde ervoor dat er in mijn leven nieuwe dingen ontstonden. Ik kwam op plekken waar ik nog nooit was geweest en door haar maf-heid maakte we van alles mee. Ik woon erg achteraf, als ik naar buiten kijk zie ik alleen weilanden en ik heb geen buren. Ik geniet van de stilte, maar zonder mijn man was het wel erg stil. B kwam deze stilte steeds meer vervullen met haar aanwezigheid en nam mij dus mee op pad. Het was heel erg fijn en leuk. Ik genoot van het avontuur wat ik mijn hele leven nog niet gewend was geweest. Echter na verloop van tijd wilde ik ook wel eens rust en had ik even geen zin in haar aanwezigheid. B kwam altijd onverwachts langs en hierdoor werd steeds meer mijn privacy een stukje in genomen. Na verloop van tijd kwamen er ook steeds meer vrienden van haar mee naar mijn boerderijtje en lagen ze de hele dag aan het zwembad. Soms vond ik het wel leuk, maar soms wilde ik echt even alleen zijn. Na enige tijd sprak ik met B af dat zij alleen langs zou komen als zij mij van te voren zou inlichten en ik hiermee akkoord ging. De onverwachte bezoekjes waren altijd prima geweest, maar het werd mij echt teveel. B zei dat ze zou bellen voordat ze zou komen. Soms belde ze wel eventjes, maar soms stond ze alsnog ineens voor de deur. Haar vrienden waren altijd mannen. Vriendinnen had ze niet echt. Ik vroeg haar waarom ze niet bij haar thuis konden afspreken omdat ik geen zin had om steeds met allemaal vreemde mannen in mijn eigen huis te zijn en hier ook niet klaar voor was. Gezien mijn man destijds nog maar 12 maanden gestorven was en wij altijd heel erg met zijn tweeën geleefd hebben. B zei dat ik er van genoot en dat ik gebruik had gemaakt van haar toen ik het wel leuk vond om met haar dingen te beleven. Ik zei dat het ook zo was, dat ik het leuk vond, maar niet altijd en zo vaak. B werd steeds meer dwingend naar mij toe. Wat ze ook verborgen hielt was haar eigen woonadres. Ze zei dat dit kwam omdat ze tijdelijk bij haar moeder moest wonen, deze moeder zou ernstig ziek zijn geweest. haar moeder zou geen bezoek mogen krijgen door haar psychisch wel bevinden. B zei daarom niet bij haar thuis te kunnen afspreken met met mensen en dus ook niet met mij. Haar moeder zou waanideeën hebben en denken dat de wereld haar kwam aanvallen (een psychose). In het begin vond ik dit heel vervelend voor B en nog steeds, maar moest dit dan betekenen dat mijn hele huis overgenomen werd op het moment dat B daar zin in had?... Ik vond van niet. B werd steeds gemener naar mij toe en in een eerdere fase had ik haar de sleutel van mijn huis gegeven (toen alles nog goed ging). B belde niet op van te voren en nam mijn huis over. Ze gaf zelfs feesten in mijn huis en ruimde niets op. Soms vond ik haar de volgende morgen naakt op mijn sofa aan. Ik was dan allang naar bed gegaan. Ik heb helaas ook wel eens van zo'n feestje genoten en daardoor kreeg zij mij nog meer in haar macht. Ze zei dat als ik haar en haar vrienden niet binnen zou laten dat heel gek zou zijn aangezien ik soms ook wel eens mee deed. In praktijk was het mee feesten maar 1 op de 10 voor gekomen maar op de een of andere manier leek het alsof zij de waarheid sprak. Ik kan nog steeds niet zo goed uitleggen aan mijzelf waarom ik haar dit alles liet doen. Echter toen B weer op een zondag avond met een hoop drank, (volgens mij ook drugs), 10 mannen verscheen zei ik haar: NEE! jullie komen niet binnen. Ik bel de politie. B zei dat ik dat toch niet zou doen en is naar binnen gegaan. Die mannen liepen mij gewoon voorbij. Een van die mannen herkende ik uit het dorp. Ik zei hem dat ik zijn vrouw zou inlichten. Hij heeft mij toen tegen de muur aangeduwd en gezegd dat als ik dat zou doen, iedereen het filmpje kreeg te zien van mij toen ik aan het overgeven was van de drank van maanden terug. B lachte daar heel vreemd bij en vulde de man aan dat hij mij gewoon moest negeren en ik geen roet in het eten zou gooien. Die avond lag ik boven op bed, super harde muziek hoorde ik, lachte mensen en ik hoorde seks geluiden. B had van mijn huis een hoeren-kiet gemaakt. Ik belde toch de politie. Wat kon mij het eigenlijk schelen dat mensen mij overgevend zouden zien op een filmpje? Niemand kent mij goed, en de mening van andere heeft mij nooit veel geboeid. Ik ben het grootste deel van mijn leven alleen met mijn man geweest en we genoten van de rustige omgeving, ons zwembad, een paar vrienden en wat familie. Die soms langskwamen. Dit soort grote feesten hebben we nooit gevierd. Mijn familie en ik zijn allemaal erg op onszelf en we zien elkaar zo nu en dan, zij zouden er wel altijd voor mij zijn. God wat verlangde ik terug naar mijn meer eenzame bestaan en ik verlangde naar een goed gesprek met mijn overleden man. Ik besloot de zus van mijn man te bellen en haar het verhaal uit te leggen. De zus van mijn man kende B. Ze is ook naar mijn huis gekomen en de politie was er ook. De politie heeft iedereen gevraagd mijn terrein te verlaten, daarna is mij geadviseerd de sloten te vervangen, dat heb ik ook gedaan. Sinds B niet meer in mijn leven is gebeurt er ook niet meer zoveel. Ik heb mijn rust terug. Ik heb alleen wel zin om weer eens een keer op pad te gaan. Dit heeft B mij wel geleerd. Ik heb dit verhaal hier gedeeld omdat ik het wel erg vind dat het zo ver heeft moeten komen allemaal. Ik heb mijn rust terug, maar ik mis ook van alles. Mijn man en de momenten dat het tussen mij een B heel erg leuk was. Ze liet mij wel een beetje leven, alleen ging ze veel en veel te ver. Ik ken verder in mijn omgeving geen mensen die zin hebben om met mij een keer op pad te gaan en wat geks te ondernemen. Ik merk dat ik blij ben dat ik mijn rust terug heb maar dat B mij in sommige opzichten een beetje veranderd heeft en ik wel heb ontdekt dat ik meer uit het leven kan halen. Ik moet alleen ontdekken met wie ik dit op een fijne manier kan doen, zonder dat iemand mijn leven overneemt en ik de balans niet meer prettig vindt. Ik heb alleen mijn hele leven niet echt van dat soort mensen gekend, dus ik moet nu leren hoe ik dat kan gaan oppakken. Mijn vrienden (hele lieve mensen), maar niet in om eens wat geks te doen. Een kopje koffie, een koekje en een duik in het zwembad is voor hen voldoende. Net zoals ik dat een hele lange tijd dacht. Maar ik zou ook wel iets meer willen leven. Ik mis B daarom soms wel en dat voelt ook heel eng. Ik krijg dan een walging gevoel van mijzelf dat ik haar soms mis. Want ze deed me echt erge dingen aan. Ik weet gewoon niet zo goed wat ik allemaal voel. Wat ik heel erg goed weet is dat ik mijn man mis. En dat ik niet helemaal mijzelf ben op het moment. B was in het begin echt attent, lief, sociaal tegen mij.. Hoe heb ik mij zo kunnen laten bespelen? Dat truttige boerenvrouwtje, met zwembad kunnen we wel even goed voor de gek houden... Dat is vast wat B gedacht heeft. En dan toch mis ik haar soms. Soms lijk ik wel een beetje verliefd op haar te zijn geweest, maar B is 20 jaar jonger. Dat mag dus absoluut niet en ik heb nooit gevoelens gehad voor een vrouw. In de war.. Dat ben ik wel.

Lobke (54) op 03 mrt 2020
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Ariadne
    (33)
    03/03/2020
    22:16

    Vergeet haar z.s.m. zou ik zeggen. Het is het niet waard om nog aan haar te denken. De reden dat u haar mist is omdat u in het verleden te weinig hebt geleefd. Als ik u was zou ik inderdaad er meer op uit gaan, maar dan wel met de juiste mensen, mensen waar u iets mee gemeen hebt. Niet types die het tegenovergesteld zijn. Desnoods gaat u in uw eentje een keer een stedentrip maken. U ziet genoeg om u heen om uzelf te vermaken. Op Facebook staan zo veel evenementen. U zou u zelf kunnen opgeven voor een cursus schilderen of een cursus yoga of meditatie in uw buurt. Zo leer je nog nieuwe mensen kennen en dan krijgt u zowel plezier als rust. Veel succes.


  • Els
    (50)
    06/03/2020
    13:40

    Misschien bij een vereniging gaan om nieuwe mensen te leren kennen? Toneel of zo, daar zijn ze ook vaak lekker gek


  • Beverly
    (40)
    06/03/2020
    15:05

    Dat je haar mist, is niet zo gek. Ze heeft je uit je schulp getrokken toen je het nodig had. Maar hoe ze je huis en je hele leven heeft overgenomen, klopt echt niet en ik zou als ik jou was blij zijn om van haar af te zijn. En nee hoor, je bent echt niet meteen homo- of biseksueel, omdat je een tijd gehecht bent geraakt aan het gezelschap van iemand van hetzelfde geslacht. Het zou een mooie boel worden als je dat iedere keer zou moeten denken. Houden van heeft veel verschillende vormen, oprechte vriendschap, zoals je dacht met B. te hebben, hoort daar ook bij en daar hoeft verder niets achter te zitten.

    Wel jammer dat B. op deze manier misbruik van je kwetsbaarheid heeft weten te maken, maar daar heb je wel van geleerd. Je weet nu dat jouw thuis je veilige haven is, waar alleen jij het voor het zeggen hebt. Gelukkig hoef je om je eenzaamheid op te lossen, niet de voordeur wagenwijd open te zetten. Als ik jou was, zou ik eens in je omgeving rond gaan kijken. Vraag jezelf eens af wat je leuk vindt om te doen. Koken, dansen, reizen, wandelen, knutselen, noem het op, er zijn vast wel workshops of cursussen die je aanspreken en waar je dan vanzelf nieuwe mensen leert kennen. Of is een huisdier misschien iets? Een hondje waar je mee kunt wandelen. Kom je ook weer andere mensen tegen, waar je meteen iets gemeenschappelijks mee deelt. Of vraag eens rond of je ergens vrijwilligerswerk kunt doen. Talloze eenzame ouderen zouden dolblij zijn met iemand die een keer met ze gaat winkelen of koffie drinken.

    Kop op, er zijn behalve B. nog zoveel leuke mensen te ontmoeten, zoveel dingen te doen. Kwestie van durven en uitproberen. En je nooit meer laten gebruiken als deurmat!

    Ik wens je heel veel goeds.


  • K. van Veen
    (50+)
    06/03/2020
    17:46

    Een aanvulling op de reactie van Beverly: helemaal met Beverly eens al zou ik erbij willen zeggen dat er ook heel veel jonge(re) mensen op een maatje zitten te wachten om iets leuks te gaan doen. Omdat ze zelf angst hebben de straat op te gaan of gewoon geen mensen kennen in de buurt.
    Dit omdat ik ook zo’n periode heb gehad en iedereen die ik sprak zei dat ik toch fijn koffie in kon gaan schenken bij ouderen. Dankbaar werk. Ja zal best maar ik heb al heel wat tijd in een verpleeghuis doorgebracht omdat mijn moeder daar opgenomen was (dement) en griezel ervan om weer in zo’n depressieve omgeving met mensen veel ouder dan ikzelf om te gaan. Daar heb je niks aan als je vrienden zoekt, die ouderen gaan echt niet met je mee naar een feest. Je wilt toch ook iets terug namelijk gelijkwaardig gezelschap, van je eigen leeftijd en daarom al snel dezelfde interesses.
    Vrijwilligerswerk moet niet alleen dankbare gezichten opleveren, daar koop je niks voor als je nog steeds eenzaam bent als je na je onbetaalde werk weer in een leeg huis komt en niemand kan vragen een kop koffie of een wijntje te gaan drinken ergens, of bij je thuis wil komen om samen te kletsen. Niet over hoe het in 1950 was maar met iemand van je eigen leeftijd. Als je dat hebt kan je uit goedheid best koffie drinken met bejaarde mensen want natuurlijk is dat heel nobel maar je hebt er zelf niet zoveel aan ben ik bang.
    Pas las ik nog dat men van plan is vrouwen die een abortus moeten ondergaan een maatje aan te bieden die met ze meegaat om ze te behoeden voor de actievoerders die faliekant tegen abortus zijn. Geen idee hoe je daar zelf in staat maar zoiets zorgt denk ik eerder voor een nieuwe kennissenkring. Ik zou heel blij zijn als iemand met me mee zou willen gaan als ik weleens naar het zkh moet. Ben angstig in zkh, iemand die met je meegaat is onbetaalbaar en niet te koop. Gewoon een aanvulling hoor, ik werd altijd een beetje kriegel van de raad koffie te gaan drinken in verpleeghuizen want als je ergens depressief van word is dat het wel.


  • Loes
    (41)
    18/03/2020
    22:10

    Heel logisch dat je dit allemaal voelt. Zij had je geestelijk in de macht. Ken je het verhaal van die mevrouw in de sekte? Staat op youtube wel een interview van een vrouw die als meisje in een sekte leefde en werd verkracht. Heel ander verhaal natuurlijk maar ik denk dat jij haar gevoelens wel snapt.
    Tip vergeet haar z.s.m en ga eens op een vrijgezellenreis of je hebt in een cafe van die vrijgezellen avonden.Moet je niet eng vinden want niemand kent er elkaar dus je moet niet denken “dan sta ik daar als eenling”
    Je kan ook vrijwilligerswerk gaan doen.