Gewone mensen, bijzondere verhalen

  • Home
  • forum
  • Vriend overleden en ik leef nog maar hoe
overzicht

forum

Vriend overleden en ik leef nog maar hoe

Mijn vriend is overleden. Weg. Hartaanval. Zo lief zo mooi. Ik hou van hem. Ik ben alleen en niks lukt me meer. Alles herinnert aan hem. Ik ben verkrampt en ziek. Hij was 31 ik 29. Ik heb angsten herbelevingen en ik denk aan een heel leven zonder hem dat duurt heel lang. Verder heb ik 2 vriendinnen die geluk hebben in t leven. Ben ook ziek chronisch , zus ook ernstig ziek. Ik voel alleen maar pijn eerst lukte het me de lichamelijke pijn te negeren maar ik voelde nog zijn omhelzingen waardoor ik doorging maar nu hij weg is dacht ik eerst dat t mijn schuld was omdat ik ging werken , daarna deed ik alsof t niet zo is en nu depressief ik heb geen werk door m'n ziekte nu ook geen liefde, ik heb geen doelen meer. Ik lig in bed dat is ook slecht soms loop ik in de natuur dan huil ik of schreeuw ik wanneer ik alleen ben. Ik eet en drink wel en ik kijk tv op YouTube naar dingen die niks met dood te maken hebben. Slapen vind ik t leukste. Het is nu 1 maand zo. Bedankt schrijven is fijn ik lees alle berichten hier ook ter afleiding wat een ellende allemaal ;)

Saar (29) op 11 jun 2019
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Marianne
    (24)
    11/06/2019
    17:19

    Lieve Saar,
    Ik ken je niet maar ik denk dat lieve wel gepast is. Wat vreselijk, dat je je vriend bent verloren. Ik kan mij niet indenken als ik mijn man zou verliezen. Laat de pijn er zijn, huil…schreeuw…stop je vol maar probeer ook elke dag een activiteit te ondernemen. Ga bijvoorbeeld wandelen, ook al is het maar 5 minuten… stap voor stap…Nou ik dit zo schrijf weet ik natuurlijk niet of je in staat bent om te lopen maar je snapt mijn intentie. Zoek hulp, het is zo clichΓ© maar het werkt en bovenal wees niet te hard voor jezelf. Probeer te genieten van de mooie herinneringen. Jij kunt dit! Jij bent sterker dan al het verdriet. En kijk niet naar anderen, jij bent jij met je sterkte en je zwakte. Je vriendinnen hebben vast ook dingen waar ze boos of ongelukkig over zijn… het gras is immers..niet altijd groener πŸ˜‰ Sterkte Saar! En een virtuele knuffel!


  • Saar
    (29)
    11/06/2019
    18:02

    Hi Marianne. Dankjewel voor zo’n lieve reactie. Gewoon van iemand die me niet kent. Mooi ! Ik ben gaan wandelen. Ik ben eigenlijk best een positief persoon maar dit gevoel van verdriet is gekmakend. Iemand 8 jaar bij je hebben. Daarna dit. Soms wil ik gewoon verdwijnen in mijn bed. Niet pijn voelen. Ik voel me nog meer eenzaam in gezelschap maar toch doe ik het. En daarna in bed. Het bed is veilig. Bedankt voor je reactie πŸ˜‰


  • Birgitte
    (50)
    11/06/2019
    19:41

    Sterkte gecondoleerd


  • Marianne
    (24)
    12/06/2019
    10:18

    Hey Saar,

    Top! Frisse neus doet altijd goed, alhoewel met die regen ;).
    Vind je het gek dat je door een achtbaan van emoties gaat? Het is pas een maand geleden… laat het er zijn. 8 jaar is niet zomaar iets, maar ik denk niet dat hij wil dat je er aan onderdoor gaat :). Als het straks iets beter gaat, maak dan een fotoboek bijvoorbeeld met al jullie geweldige herinneringen. Is nu nog te vers maar wie weet πŸ™‚
    Voor nu, pyama aan, op de bank, chocola of waar je dan ook maar zin in hebt en geniet. Zo te horen ben je inderdaad vet positief van nature dus dat komt vanzelf weer terug, geef jezelf de tijd! En inderdaad trek jezelf soms terug, ga lekker in bed liggen of even in bad, maar wel vet goed dat je sociale activiteiten blijft bezoeken. Topper! Je red het wel, volgend jaar is de pijn minder vers en zal het steeds beter gaan. Succes meid!


  • Anne
    (36)
    17/06/2019
    13:21

    Lieve Saar, OMG wat gA jij door een hel.. mijn vriend heeft vorig jaar een hartaanval en stilstand gehad, maar hij heeft het wel overleefd. Gelukkig, maar dan nog, hij is nu ook nog steeds aan het overleven… Ik denk dat het goed is dat je bij je huisarts aan de bel trekt, en naar een psycholoog gaat. En nee, psychologen zijn niet voor gekke mensen, maar ook om jou te kunnen helpen om dit intense verlies te kunnen verwerken en een plek te kunnen geven. Jou vriend die helaas niet meer bij jou is zou ook niet willen dat jij er zo aan onder door zou gaan. Echt meis, ga hulp vragen want dit verwerken lukt nou eenmaal niet alleen.

    Ik wens je heel veel kracht en liefde toe, en geniet in ieder geval als je naar buiten gaat van de zon op je gezicht…. De tijd zal het leren om er mee om te kunnen gaan en het een plek te geven. Xxx


  • Saar
    (29)
    17/06/2019
    22:33

    Dankjewel voor de reacties Marianne en Anne. Het is inderdaad een hel. Ik ben ook obsessief met de oorzaak bezig terwijl dat zinloos is. Ook het schuldgevoel dat ik thuis had moeten blijven is er steeds dus ja misschien heb ik hulp nodig. Het voelt alsof ik verscheurt ben. Ik ging de whatsappjes tussen ons lezen en voelde zijn liefde maar werd ik door verscheurd. Ook shock reacties sochtends nadat ik lekker geslapen heb het besef weer en dit steeds opnieuw. Denk steeds had ik maar… Terwijl t zinloos is. Stel me voor dat hij wel was gered. Stel me voor dat we samen een leven hadden. Je weet wel kinderen kleinkinderen. Een toekomst leek me leuk. Ze zeggen dat er fases in rouw zitten maar ik ben alleen maar met schuld bezig en hoe t anders was geweest. Ik weet echt niet hoe ik normaal moet worden. Zo iemand van rouw verwerking zei dat het 4 jaar duurt. Schrok ik van. Sommige mensen zeggen dat de ziel nog ergens is maar toen raakte ik in paniek want ik wilde de ziel ook zien en dan leek het net alsof hij er nog was. Ik vind alles pijnlijk. Ik wil de tijd terugdraaien ik was zo idioot om tijd terugdraaien kan het echt te googelen ook, filmpjes over : dat de mens niet dood gaat maar meerdere bewustzijnen heeft, blabla. Maar ik wil niet dat hij weg is, ik wil niet eeuwig verdrietig zijn. Mensen zeiden dat als ik dood ga ik hem weer zal zien. Ik vraag me af of dat zo is. Ging ook naar zo’n paragnosten website omdat ik in paniek was waar hij is. Nou ook stom om te doen. Ging ik nog meer huilen. En het is tegen het christelijke geloof en hij was vrij gelovig haha. Dus sorry. Het is echt afschuwelijk dit, ik ga weer een eindje lopen, dat vind ik leuk om te doen ik durf niet alles toe te laten want dan schreeuw ik en dat kan alleen in de natuur. Oke bedankt dat was het weer. Ik moet maar weer door naar de volgende dag. Ik geniet van de zee en ik luister muziek.