Gewone mensen, bijzondere verhalen

overzicht

forum

Vriendin of therapeut?

Hallo,

Hebben jullie advies voor mij over het volgende?
Ik heb een redelijk grote vriendenkring en heb daar normaal gesproken niet veel over te klagen. Ik hou van de mensen die ik om me heen heb verzameld. En toch valt het me soms zwaar om met enkele van hen om te gaan. Ze hebben namelijk (heel menselijk natuurlijk) allemaal problemen.
Eén van hen heeft schizofrenie en dat gaat momenteel, gepaard met de corona situatie, op en af. Soms wekenlang goed, dan weer een stuk minder.
Een ander zit in een huwelijkscrisis.
Nog een ander moet voor de zoveelste keer geopereerd worden aan haar voet.
Nog een ander heeft een man met kanker.
Een ander is recent gescheiden van haar man die haar mishandelde, maar het gevecht gaat nu over de kinderen.
En zo rollen we van de ene crisis in de andere.
We? Ja, inderdaad, want ze komen allemaal heel graag bij één vriendin om uit te huilen. Drie keer raden wie...

Ik vond het in het begin niet erg. Kom maar bij mij met je klachten, je verdriet, je angst. Ik zet wel koffie. Ik trek wel een wijntje open. Ik trakteer wel op een etentje, ben jij er ook even uit...en nee hoor, ik heb zelf helemaal nooit eens een moeilijke dag. Ik red me uitstekend.

Ik lieg als een bezetene. Tegen hen én tegen mezelf. Want ik red me niet, ik verzuip onder de druk van het hulpverlener zijn. Van iemand weer moed in te spreken, een lach op hun gezicht te brengen, hen even verlossing te geven, de druk tijdelijk te verminderen. Maar die druk die zij achterlaten, ligt vervolgens op mijn schouders. Ik ben blijkbaar te goed geworden in het verlichten van andermans lasten.

Maar wie draagt die van mij? Waar is de vriend/vriendin die even de druk van mij overneemt? Volgens mijn vriendinnen moet ik mijn zegeningen tellen en natuurlijk, dat doe ik. Ik ben een gezegend mens. Maar wel maar een mens. eentje die aan haar taks zit.

Hoe los ik dit op? Hoe geef ik netjes, vriendelijk maar beslist aan dat ik best vriendin wel zijn, maar geen klaagmuur en geen therapeut? Ik wil ook weleens lekker aan een drankje thuis of op een terras en even niet ondergedompeld worden in andersmans ellende.

Hoe trek ik me even terug om mezelf op te laden? Ik wil niet egoïstisch zijn en iedereen laten vallen, maar ik ben doodop. Help alsjeblieft!

Beverly (42) op 14 sep 2020
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Loes
    (41)
    14/09/2020
    19:21

    Daarom ben ik mede kieskeurig met vriendschappen aan gaan. Beter 2-3 goede vriendinnen en voor ze zijn en wetend dat ik bij ze terecht kan dan een grote vriendengroep waarin je niet 100% er voor elkaar kan zijn. Maak een top 3 lijst van vriendschappen die je echt wilt behouden en schrap wat in de vriendschappen.Leg keurig uit dat je in je leven keuzes moet maken en gewoon niet zoveel vrienden kan hebben en leg de situatie uit.


  • engeltje
    (30)
    19/09/2020
    15:36

    zet jezelf is op nummer 1. uit je verhaal maak ik op dat alle andere mensen belangrijker zijn dan je eigen gevoel en emotie.
    als iemand je appt van kan ik even langs komen, kan je ook zeggen het komt mij nu even niet zo goed uit. punt.
    nee zeggen tegen een ander is ja zeggen tegen jezelf.
    Zolang jij je grens niet aan geeft, zullen andere geen idee hebben wat je grenzen zijn en er steeds over heen gaan.
    mensen hebben duidelijkheid nodig en dat doe je door grenzen aan te geven.
    natuurlijk wel op een nette manier.