Gewone mensen, bijzondere verhalen

overzicht

panelverhalen

Jojannekes vriendin vergeet haar zoontje op te voeden

Jojanneke (34) heeft twee kinderen van vier en zes en spreekt graag af met haar vriendinnen, die ook allemaal kinderen hebben. Maar als haar vriendin Chantal (34) en haar zoontje Marnix (6) voor de deur staan, verstopt ze zich het liefst achter de bank. Chantal heeft namelijk geen kaas gegeten van opvoeden en dat is te merken aan het vervelende gedrag van haar zoontje… 

“De voordeurbel ging. Toen ik de gang in liep, hoorde ik al wie er voor de deur stonden: mijn goede vriendin Chantal, met haar zesjarige herrieschopper Marnix. Even overwoog ik me om te draaien en net te doen alsof ik niet thuis was, maar Chantal had mijn auto waarschijnlijk al zien staan. Bovendien wist ze dat ik op donderdagmiddag altijd thuis was met de kinderen. Dus haalde ik diep adem en deed ik de deur open. ‘Hé, Chantal!’ riep ik zogenaamd verrast uit.
Chantal groette uitbundig terug en stapte meteen naar binnen, met een dreinende Marnix in haar kielzog. ‘Ik heb net boodschappen gedaan en moest nog wat spulletjes halen bij de bouwmarkt en dat heeft me toch bakken met energie gekost!’ ratelde ze. ‘Marnix had daar namelijk helemaal geen zin in, dus ik heb me in allerlei bochten moeten wringen om hem toch een beetje rustig te houden. Toen dacht ik: ik ben toch in de buurt, ik bel even aan bij Jojanneke voor een kop koffie. Dan kan Marnix hier even zijn energie kwijt.’
Ze deed de tussendeur open en Marnix stoof de woonkamer binnen, waar mijn twee kinderen rustig aan het spelen waren. Mijn vierjarige dochtertje Veerle keek verschrikt op van haar Duplo-bouwwerk en trok het meteen naar zich toe. Dat weerhield Marnix er niet van om een greep naar het speelgoed te doen.
‘Marnix!’ waarschuwde ik meteen met strenge stem. ‘Er ligt nog meer Duplo in die doos daar. Veerle mag haar eigen blokjes houden.’ Marnix keek me aan met een mengeling van boosheid en verbazing. Alsof hij eigenlijk niet kon geloven dat hij zojuist een standje had gekregen.
‘Ach ja,’ verzuchtte Chantal tegen haar zoon. ‘Je vindt Veerles blokjes natuurlijk zo mooi! Dat snap ik wel, jongen. Maar pak zelf maar wat nieuwe blokjes als je met Duplo wil spelen. Of vraag aan Veerle of ze jou misschien wat blokken wil geven? Wel zo netjes om samen te delen, toch?’
Verbijsterd keek ik naar Chantal, die met een zuinige glimlach naar Veerle keek. Waarom deed ze dit? Er waren genoeg Duplo-blokken, Veerle hoefde van mij helemaal niet te delen! Het werd tijd dat Marnix eens op zijn plek werd gezet, vond ik. Maar dat zei ik niet. In plaats daarvan haalde ik diep adem en ging ik maar koffiezetten. Daar was ze immers voor gekomen.

Geen excuses
Ze bleef maar een klein uurtje, maar in die tijd viel er nog iets voor. Marnix en mijn zoon Rik, ook zes, waren samen buiten gaan spelen, maar al snel kwam Rik snikkend weer binnen. Marnix had een rubberen bal, een gloednieuwe nota bene, stukgemaakt door erop te gaan staan en erop te springen. ‘Ik zei dat hij eraf moest, maar hij ging niet,’ snikte Rik.
‘Tja, soms gaat speelgoed stuk als je ermee speelt,’ zei Chantal, en ze wierp een korte blik op Marnix, die in de tuin karatebewegingen stond te maken naar onze poes. Die was gelukkig niet onder de indruk en leek er geen last van te hebben.
Goed, het was een goedkope bal van de kermis, maar toch ergerde ik me aan Chantals reactie. Ik vind namelijk dat, als je kind iets stukmaakt, hoe goedkoop ook, je dan op zijn minst namens je kind, maar beter nog mét je kind, excuses moet aanbieden. ‘Ik vind sorry zeggen tegen Rik eigenlijk wel op zijn plaats,’ zei ik daarom zo rustig mogelijk.
Chantal haalde met een stoïcijnse glimlach haar schouders op. ‘Dit soort dingen gebeurt nu eenmaal met kinderen, toch?’ Excuses kwamen er niet. Ik had ook geen tijd om er verder op in te gaan omdat Veerle op de wc zat en hulp nodig had.

Pittige tante
Ik was blij toen Chantal en Marnix vertrokken waren. Maar ik voelde me ook een beetje rot. Ik vind het gewoon niet leuk meer met Chantal, dacht ik verdrietig. Ik heb heel veel vriendinnen met kinderen met wie ik regelmatig afspreek, maar nooit is het zo intens als met Marnix. Ik snap best dat ieder kind anders is. Marnix is nu eenmaal druk en onstuimig, daar kan het kind ook niet zo veel aan doen. Maar Chantal kan er wél anders mee omgaan. Maar dat vertikt ze, hoeveel hints ik ook geef. En daarom is Marnix een vervelend mannetje geworden dat met niemand rekening houdt. Dat heeft hij namelijk nooit geleerd.
Vroeger was Chantal van ons tweeën de pittige tante. Als we uitgingen, was zij degene die jongens lik op stuk gaf en engerds uit de buurt hield. Maar tegenover Marnix is ze een zachtgekookt ei en vindt ze alles maar best. Maar ik niet! Ik wil geen kind in huis dat zomaar dingen stukmaakt en tegen wie mijn kinderen zich moeten wapenen. Moet ik dit met Chantal bespreken? En zo ja, hóé dan? Of zal ik haar bezoekjes gewoon zo veel mogelijk proberen af te houden tot Marnix wat groter is en zich misschien wat beter gedraagt?”

Jojanneke (34)
image
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Hippo
    (56)
    12/10/2019
    15:55

    Marnix zal zich op deze manier echt niet beter gaan gedragen hoor, ook al wordt ie ouder. Hou eerlijk gezegd m’n hart vast. Probeer een gesprek met Chantal aan te gaan . Niet makkelijk, maar zeg in ieder geval dat in jou huis, jou regels gelden. En dat bezoek zich daaraan te houden heeft. Wordt ze boos( wat er goed inzit), is het jammer. Dan komt ze maar niet meer over de vloer.


  • Eagle
    (43)
    13/10/2019
    15:48

    Door de manier waarop je vriendin haar zoon laat begaan, kan je wachten tot Sint Juttemis voordat hij zich beter gaat gedragen. Dus ik zou het open en eerlijk bespreken met haar. En natuurlijk is de kans groot dat ze boos wordt of doet alsof haar neus bloedt, maar ik denk dat je dat risico moet nemen, voordat dit joch nog meer schade aanricht. Ik bedoel, nu gaat het nog om legoblokjes en een bal, maar daar houdt het niet mee op, tenzijn jij in jouw huis heel duidelijk je grenzen aangeeft.


  • Bloemetje
    (51)
    26/10/2019
    12:22

    Gewoon met haar in gesprek gaan zonder de kinderen erbij tijdens een avondje uit met zijn tweetjes onder het genot van een bakje koffie of wijntje. Vertel haar eerlijk waar je mee zit en dat je het best moeilijk vindt om dit bespreekbaar te maken maar dat het zo niet langer kan. En zeg gewoon dat je donderdags/op je vrije dag druk bent en niet altijd tijd hebt maar dat je liever s avonds met haar afspreekt als de kids op bed liggen. In jouw huis gelden jouw regels en daar horen andermans kinderen zich naar te gedragen. Dingen stukmaken of afpakken van een ander kind…no way…en tja misschien wordt ze boos en voelt ze zich aangevallen…nou dan is het maar zo..probleem opgelost….


  • Loes
    (41)
    13/11/2019
    08:12

    Een moeder weet zelf het beste hoe ze een eigen kind moet opvoeden. Ik spreek uit ervaring. Had ook zo’n soort geval met mijn kind. Voor ouders is het al erg genoeg en doet zeer pijn als je min of meer te horen krijgt op indirecte manier dat het aan de opvoeding ligt. Wat ben ik blij dat ik altijd mijn gevoel heb gevolgd en hem op zo’n wijze (net als je vriendin) hebt opgevoed anders was het helemaal fout afgelopen met hem. Nu pas dat we de oorzaak weten en het uitleg waarom mijn kind zo doet en waarom we zo luchtig op reageren snappen ze het een beetje. Het is niet leuk om steeds het uit te moeten leggen en je verhaal te moeten doen.
    Mijn tip: wees niet zo zwaar op de hand en bescherm je kinderen niet zoveel en laat haar genieten met kind als ze komen. Voor jouw kinderen ook een goede leer want komen later ook in een harde maatschappij waar ze voorzichzelf op moeten komen en niet alles zo harmonisch gaat.


image

Stephanie is moeder van Sterre, een zorgintensief kind. Ze ervaart het moederschap van Sterre als heel bijzonder en schrijft er een boek over...

Stephanie (34) LEES
detail
image

Iris kwam overspannen thuis te zitten. Door mindfulness kreeg ze haar leven op de rit. Vooral de mindfulness voor mama's hielp haar in het dagelijks leven.

Iris (41) LEES
detail
image

Ole woont in Denemarken en voor hem is verhuizen geen optie. Om een leven met hem te kunnen opbouwen, zal Marlies dus moeten emigreren…

Marlies (40) LEES
detail
image

Jeanet en Michiel zijn al 20 jaar bij elkaar, maar is hun huwelijk ook sterk genoeg om Jeanets slippertje te overleven....

Jeanet (41) en Michiel (43) LEES
detail