Gewone mensen, bijzondere verhalen

overzicht

panelverhalen

Silvia’s man en kinderen willen nu al een vakantie boeken

Silvia (39) zit door de coronacrisis thuis met haar drie kinderen, terwijl haar man Richard (40) het als ambtenaar nu juist extra druk heeft. Het is voor iedereen dan ook flink aanpassen en aanpoten geblazen. Richard en de kinderen willen graag nu al de zomervakantie boeken, zodat ze in ieder geval iets hebben om naar uit te kijken. Silvia ziet dat onder de huidige onzekere omstandigheden echter helemaal niet zitten. “Wat als we boeken en dan niet kunnen gaan? Omdat we ziek zijn of omdat de grenzen dicht zijn? Dan zijn we ons geld kwijt!”

“‘Mama, gaan we de zomervakantie boeken?’ vroeg mijn elfjarige dochter Nina. ‘Ik wil zo graag weten waar we dit jaar naartoe gaan!’
Mijn man Richard, die bij ons aan tafel achter zijn laptop zat, knikte. ‘Ja, we boeken elk jaar rond deze tijd, dus waarom nu niet?’
Verbaasd keek ik naar hem. ‘Waarom nu niet? Nou, vanwege de coronacrisis misschien?’
Richard haalde zijn schouders op. ‘Augustus is nog ver weg. Tegen die tijd zullen we het ergste toch wel gehad hebben? In China gaat het nu toch ook alweer de goede kant op?’
‘Of misschien zitten we er dan nog steeds middenin,’ zei ik. ‘Dat weet je nu toch nog niet? Er is voorlopig ook nog geen vaccin. Dat kan nog wel langer dan een jaar duren. Misschien worden we deze zomer zelf wel ziek, of mensen in onze omgeving. Dan zit ik niet lekker, hoor, op een camping in Frankrijk.’
Richard wilde nog iets zeggen, maar toen ging zijn telefoon en werd hij zijn werk weer ingetrokken. Hij is beleidsmedewerker bij een middelgrote gemeente en heeft het druk. Zijn gewone werk gaat door en daarbovenop komen nu ook nog alle gebeurtenissen en onzekerheden rondom het virus. Mijn werk als medewerker bij een horecagroothandel is tijdelijk opgeschort. Beter, want nu kan ik thuisblijven bij de kinderen. Maar ik maak me wel zorgen over de toekomst. Stel dat het allemaal nog erger wordt en ik mijn baan kwijtraak?

Protesten
Tijdens het avondeten kwamen Nina en Richard terug op ons eerdere gesprek over de vakantie.
‘Ik kan niet wachten,’ zei Richard. ‘Lekker in de zomerzon, heerlijk buiten zijn.’
Onze twee zoons - Hessel van vijftien en Bram van zeven - keken verheugd op. Die zagen het ook al helemaal voor zich. De jongens waren het binnenzitten na een paar dagen al helemaal beu. We hebben maar een klein tuintje, daar kunnen ze al hun energie echt niet in kwijt.
‘Ja, laten we iets uitzoeken!’ riep Hessel enthousiast. ‘Dan hebben we iets om naar uit te kijken!’
‘Je vader en ik moeten hier eerst even samen over praten,’ zei ik streng. ‘Als we gaan boeken, doen we dat met z’n allen, dat beloof ik. Maar ik zou er nog maar niet te veel op rekenen als ik jullie was.’ Dat leverde een heftig protest op aan tafel. ‘We weten niet hoe het gaat lopen met dit virus, jongens,’ zei ik. ‘Er is nog zo veel onduidelijkheid. Niemand weet hoe de wereld er over een halfjaar uit zal zien. We weten niet of er nog strengere maatregelen komen en hoelang die gaan duren. Wat als we boeken en dan niet kunnen gaan? Omdat we ziek zijn of omdat de grenzen dicht zijn? Dan zijn we ons geld kwijt!’
Maar ze waren geen van allen overtuigd. Nina werd boos, Hessel noemde me een pessimist. Richard zei niets, maar ik zag aan zijn gezicht dat hij vond dat ik een beetje overdreef.
‘Papa en ik gaan hierover,’ zei ik tegen de kinderen, terwijl ik opstond om de tafel af te ruimen. ‘We komen er later op terug.’

Spelbreker
Toen de kinderen in bed lagen, begon Richard er opnieuw over. ‘Ik denk echt dat het deze zomer grotendeels voorbij zal zijn,’ zei hij. ‘Maar je hebt gelijk, dat weten we niet helemaal zeker.’ Hij zuchtte. ‘Ik wil gewoon graag iets leuks in het vooruitzicht hebben. Voor de kinderen is het ook moeilijk. Het zou helpen als ze iets hadden om naar uit te kijken. We kunnen toch best een vakantie uitzoeken?’
‘Iets uitzoeken lijkt me prima, maar boeken vind ik echt nog een beetje voorbarig, hoor’, zei ik. ‘Als de economie niet herstelt, ben ik straks mijn baan nog kwijt en dan hebben we helemaal geen geld om lekker vakantie te vieren.’
Richard klopte mij geruststellend op mijn schouder. ‘We hebben best een flinke spaarrekening, daar kan een vakantie toch wel vanaf?’
‘We kunnen toch ook even wachten met boeken, tot er meer duidelijkheid is?’ stelde ik voor.
‘Dan gaat iederéén natuurlijk boeken en schieten de prijzen als een raket omhoog!’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Dat lijkt me een slecht plan.’ Zo gingen de argumenten nog een tijdje over en weer, maar we werden het niet eens.
Zelf blijf ik het liefst de hele zomer thuis. We kunnen echt wel een jaartje overslaan, vind ik. Ik vind het ook een beetje gek om nu na te denken over vakantie, terwijl er zo veel mensen in nood zijn en het hele land op zijn gat ligt. Maar mijn man en mijn kinderen noemen me een pessimist en een spelbreker. En ik snap ook wel dat ze graag iets leuks in het vooruitzicht willen hebben. Richard heeft best wat stress van zijn werk en voor de kinderen is het echt een straf om thuis opgesloten te zitten. Zal ik dan toch maar toegeven? Met het risico dat we een vakantie boeken die uiteindelijk niet door kan gaan? Hoe gaan andere gezinnen hiermee om?”

Tekst: Jet Hoogerwaard – Uit privacy-overwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd

Silvia (39)
image
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Angelique
    (52)
    26/03/2020
    14:01

    Moeders is duidelijk de enige verstandige in dit gezin. Beleidsmedewerker zou ik hoger inschatten dan deze naïviteit. Sorry dat ik zo kortaf ben maar het is idd onbegrijpelijk dat jij pessimist genoemd wordt. Ik zeg realist!!
    Hou je even stijf en stel desnoods voor dat hij maar boekt met de nodige risico’s, waaronder verlies van een hoop geld.
    Ik wens je succes met deze situatie… ik sta vierkant achter jouw verstandige overweging.


  • Bartholomea Eyzervoet
    (83)
    28/03/2020
    15:00

    Ik zou nu zeker niet boeken, als je reis vanwege coronale omstandigheden mocht worden geannulleerd keert een annuleringsverzekering afgesloten na 11 maart momenteel niet uit, tenzij je zelf corona hebt op dat moment. Het is wat het is, maar nu boeken heeft m.i. alleen nadelen.

    groeten, Bartholomea


  • Loes
    (41)
    29/03/2020
    09:53

    Wij boeken nooit vooruit en kijken altijd ter plekke.
    Misschien is het een idee om een reis uit te zoeken voor aankomende winter (herfstvakantie of kerstvakantie) en dan van de zomer wat af te wachten. Je kan toch thuis ook fijn zomervakantie vieren? Barbecue aan, zwembadje in de tuin op, dagje naar het strand bij zee of een meertje,.
    Dagje fietsen en picknickmand mee. Spelletjes doen in ee bos en ergens lunchen.Naar een openlucht zwembad.
    Indien virus weg js ka je altijd nog beslissen een vakantie te boeken.


  • Daisy
    (34)
    01/04/2020
    14:48

    Nee je hebt groot gelijk, ik zou ook niet boeken. Wel is het leuk om op internet rond te kijken voor vakanties, maar maak duidelijk dat er nu niet geboekt gaat worden. Als alles achter de rug is en we zijn weer vrij om te gaan en staan waar we willen, is er tegen die tijd altijd nog wat leuks te vinden.


  • Wicky
    (43)
    02/04/2020
    10:06

    In tijden van crisis leer je de ware aard van de doorgaans verwende en egoistische, maar bovenal domme mens kennen. Je zal er maar mee leven……


  • Karin
    (53)
    04/04/2020
    02:52

    Dit is nou echt een heel mooi voorbeeld van een first world problem.
    Laat ze lekker zeuren elke dag, gezellige boel :/

    Of je slaat een keer heel hard met je vuist op tafel en zegt dat je koppijn krijgt van dat verwende gemier, laat die kinderen maar lekker boodschappen doen voor ouderen of de tuin bijhouden voor iemand die ziek is als ze zich zo vervelen. En zet ze aan het werk, laat ze het huishouden doen. Je man ook: je bent toch geen nanny?
    Tegen je man zeg je gewoon wat je eigenlijk dwars zit: hij geeft geen moer om jouw mening, haalt zijn schouders op als je je zorgen maakt dat je je werk kwijtraakt, dreint vooral met de kinderen mee. En dat is je ‘partner’..
    Sterkte ermee, ik benijdt je niet.


image

Stephanie is moeder van Sterre, een zorgintensief kind. Ze ervaart het moederschap van Sterre als heel bijzonder en schrijft er een boek over...

Stephanie (34) LEES
detail
image

Iris kwam overspannen thuis te zitten. Door mindfulness kreeg ze haar leven op de rit. Vooral de mindfulness voor mama's hielp haar in het dagelijks leven.

Iris (41) LEES
detail
image

Ole woont in Denemarken en voor hem is verhuizen geen optie. Om een leven met hem te kunnen opbouwen, zal Marlies dus moeten emigreren…

Marlies (40) LEES
detail
image

Jeanet en Michiel zijn al 20 jaar bij elkaar, maar is hun huwelijk ook sterk genoeg om Jeanets slippertje te overleven....

Jeanet (41) en Michiel (43) LEES
detail