Gewone mensen, bijzondere verhalen

overzicht

webspecials

Saskia was getrouwd met een narcist

Dertien jaar lang was Saskia (46) getrouwd met Jeroen (46), een man met een narcistische persoonlijkheid. Erik wil aanbeden worden, waar hij ook komt moet applaus weerklinken, en voor zijn ego moet alles wijken. Ondertussen wordt Saskia door hem bedrogen en emotioneel afgebroken, tot er van haar zelfvertrouwen niets meer over is. Maar op een dag is het genoeg.

 

Uit privacyoverwegingen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd.

 

 

“Een groot deel van mijn huwelijk is een leugen geweest, nu blijkt dat ik jarenlang heb samengeleefd met.... ja, met wíe eigenlijk? Erik, de man die ik dacht te kennen, ontglipte me steeds opnieuw, als een vis uit mijn handen. De wetenschap dat ik continu voor de gek ben gehouden, is doodeng en heeft me gebroken. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom heb ík dit zover laten komen? Op die vragen moest ik een antwoord vinden, voordat ik kon accepteren dat ik zo’n goedgelovige muts ben geweest. Voordat ik verder kon gaan met mijn leven. Een leven gescheiden van Erik, die mij met zijn narcistische persoonlijkheid volledig in zijn macht had.

Als ik destijds alle kennis van nu had gehad, was ik meteen hard weggerend. Maar wat wist ik er nou van als negentienjarige? Bovendien groeide ik op als een heel onzeker en verlegen meisje. Niet dat ik geen vrienden had, maar dat ging bij mij nooit vanzelf. Maar met Erik, die ik tijdens mijn studie ontmoette, klikte het direct. In de stad, in die nieuwe omgeving, had ik zomaar iemand gevonden bij wie ik me meteen erg op mijn gemak voelde. Hij kwam op het juiste moment op mijn pad. We werden verliefd en kregen een relatie. Ik vond in hem mijn rots in de branding. Erik vond in mij zijn grote aanbidder. Iemand die hem op een voetstuk plaatste en hem ophemelde. Daarmee was ik onbewust een gewillig slachtoffer voor zijn narcistische persoonlijkheid. Ik was zijn applaus.

 

Puzzelstukjes

Erik kwam uit een warm nest, waarin veel aandacht was voor de kinderen. Maar toen ik hen beter leerde kennen, bleek dat alleen maar uiterlijke schijn te zijn. Eriks moeder was alcoholist. Een verslaving die ongetwijfeld was gevoed door de lastige start van hun gezin. Zo was Eriks komst helemaal niet gepland. Omdat er niet genoeg geld was, waren ze genoodzaakt in te trekken bij haar ouders. Bovendien woonde haar oma, die geestelijk labiel was, ook daar in huis.

Het was niet het jonge gezinnetje waar ze van gedroomd had en Eriks moeder greep steeds vaker naar de fles. Erik verstopte de rondslingerende flessen voor zijn broertje en als mama tussen de middag dronken op bed lag, zorgde Erik voor de lunch. Dat waren de benauwende omstandigheden waarin Erik opgroeide en die wond is de rest van zijn leven blijven dooretteren. Zijn moeder voelde zich hier schuldig over en probeerde het later goed te maken met overdreven betrokkenheid. Ze hunkert alsnog naar waardering. Ook zij wil applaus.

In Eriks jeugd ligt de oorzaak van zijn scheefgegroeide persoonlijkheid. Achteraf - nu het te laat is - vallen alle puzzelstukjes op hun plek en kan ik zijn vreemde karakter steeds beter verklaren. Maar goed, al die wijsheid had ik toen nog niet in pacht.

 

Kinderen

We waren negen jaar bij elkaar toen Erik mij verliet, nadat hij was vreemdgegaan. Een pijnlijke periode, maar we kwamen daarna toch weer samen. Ik vergaf het hem. Sterker nog, twee jaar na deze crisis stapten we in het huwelijksbootje. Een prachtige bruiloft, waarvan ik als sprankelende bruid genoot. Toen ik Erik die dag vertelde hoe gelukkig ik was, keek hij me verdwaasd aan. ‘Ik voel eigenlijk niks.’ Dat waren zijn letterlijke en kwetsende woorden. Ik legde zijn opmerking naast me neer. Toen wist ik nog niet dat een narcist lastig bij zijn gevoel kan. Ik wist niet eens dat ik te maken had met een narcist.

Ons ‘geluk’ werd bezegeld met de komst van onze kinderen. Terugkijkend is de echte ellende toen pas begonnen. Ik was net moeder, werkte vier dagen per week en volgde daarnaast een opleiding. En vanwege dat drukke schema was er, zoals in zo veel jonge gezinnen, even wat minder tijd voor elkaar. Hoe minder aandacht ik voor hem had, hoe meer ik in zijn ogen fout deed. Het tragische is dat ik geloofde wat hij tegen me zei. Ik werd bang om te falen. En mijn wens om een derde kindje te krijgen? Je kunt wel raden dat Erik daar niets van wilde weten.

 

Masker

Erik was thuis niet langer de hoofdpersoon. Maar op zijn werk vond hij precies wat hij nodig had: jong, vrouwelijk personeel. Meiden die tegen hem opkeken. En zakenrelaties die hem geweldig vonden. Hem adoreerden. Zijn dagelijkse drugs. Wat volgde was aanhoudend buitenechtelijk gerommel. Liegen en bedriegen. Vertrekken en weer terugkomen. Heel veel gesprekken, waarna ik toch weer voor hem zwichtte. En depressies.

Stiekem was Erik heel onzeker, omdat hij niet aan alle eisen kon voldoen. Of wanneer hij beloftes deed die hij niet kon nakomen. Achter het imponerende masker van een narcist liggen leegte, angst en depressiviteit op de loer. Daar viel Erik aan ten prooi zodra het applaus wegviel. Dan was hij neerslachtig en bleef hij uit beeld. Zo moest hij mensen ontslaan, maar dat kwam zijn populariteit natuurlijk niet ten goede. Dus stelde hij dat uit, waar de zaak weer onder leed. Als de problemen die hij uit de weg ging té groot werden, kon hij dagenlang op bed liggen. Of hij verdween voor de zoveelste keer, om de leegte die hij voelde op te vullen met bewondering die hij elders kon krijgen.

 

Loze beloften

Van de ene op de andere dag kon Erik weg zijn. Dat maakte mij angstig, want hoe moest ík nu verder? Hij had me ingeprent dat ik zonder hem niks voorstelde en dat ik iedereen om me heen zou verliezen. Wie zat er nou op mij te wachten? Hij liet me weten dat ik alles aan hem te danken had. Die studie had ik gehaald, omdat hij me zo goed gesteund zou hebben. Ik had carrière gemaakt, omdat hij thuis alles regelde - terwijl hij in werkelijkheid niet veel uitvoerde. Ik bofte maar met zo’n vent, die ook nog eens een eigen zaak had. Die geliefd was in ons sociale netwerk om wie hij was en wat hij deed. Iedereen viel voor zijn charmes. Hij was de ‘Koning’. Maar, en dan klopte hij zichzelf op de borst: ik hoefde niet zo te twijfelen aan mezelf, want in tegenstelling tot de rest van de wereld was hij wél blij met mij.

Ja, Erik voelde feilloos aan waar ik behoefte aan had. Zo wist hij me steeds weer aan zich te binden en verzekerde hij zichzelf van narcistische voeding. Subtiel ben ik jarenlang gekleineerd en in die tijd werd ik langzaam weer dat kleine onzekere meisje van vroeger.

Hele periodes heeft hij apart gewoond. Soms volledig onvindbaar, soms ‘slechts’ geestelijk onbereikbaar. En ik me maar zorgen maken. Om hem. Om mij. Om onze kinderen. Om de toekomst. Ondertussen deed ik verwoede pogingen om ons huwelijk te redden. Ik wist totaal niet waar ik aan toe was, maar ik wilde niet dat de kinderen hier de dupe van werden. Dus gingen we toch op vakantie. Zo normaal en gezellig mogelijk. En papa? Die kwam soms pas op dag vier of vijf. Of helemaal niet. Hij zat vol loze beloften. Nooit nam hij de verantwoordelijkheid, of het nu over de kinderen, ons huwelijk, onze agenda of de financiën ging.

 

Duidelijkheid

Ongelooflijk dat we zo jaren hebben aangemodderd. Maar het sluipt erin. Het bleef gissen wat er toch met Erik aan de hand was. Hulp zoeken wilde hij niet, want hij vond niet dat hij een probleem had. Lang heb ik in de ‘ik moet hem redden’-stand gestaan, waardoor hij ook weer zijn aandacht kreeg.

Maar mijn geduld raakte op en ik begon duidelijkheid te eisen. Koos hij voor ons gezin of niet? Hij was degene die twijfelde, híj moest kiezen van mij. Dat kon ik niet voor hem doen. Ik heb hem zo veel kansen gegeven, maar er kwam geen antwoord. Hij voelde zich onder druk gezet en opeens was alles mijn schuld. Nu ik eindelijk wat tegengas gaf, was ik de boeman. Met mijn ‘overheersende’ gedrag had ik hem steeds weggejaagd. Hij was niet degene die hulp nodig had, nee, ík moest in therapie om aan mezelf te werken! Dát was volgens hem de oplossing. Gek genoeg gaf ik hem zijn zin. Samen zouden we gaan vechten om er nog wat van te maken. Tegen beter weten in wilde ik dat zó graag geloven. Maar al mijn inspanningen leverden geen enkel resultaat op.

De hele toestand vrat aan me. Ik ging me aan Erik ergeren. Aan zijn houding en aan de jarenlange onrust in ons twijfelachtige huwelijk. Daarnaast had ik nog steeds zorgen om hem. Ergens las ik iets over narcisme, wat ik net zo vrolijk weer negeerde. Tot ik een jaar geleden met een bevriende psychiater sprak. Wederom viel deze term. Toen ben ik me erin gaan verdiepen. Ik vond enorm veel erkenning en het beeld dat ik ooit van Erik had gehad, brokkelde volledig af.

 

Eenzaam verdriet

Het was geen geheim meer dat het rommelde in onze relatie. Maar als ik goede vriendinnen voorzichtig in vertrouwen nam en vertelde hoe de vork echt in de steel zat en hoe Erik zich thuis gedroeg, dan werd mijn verhaal in twijfel getrokken. Natuurlijk, met zijn gladde praatjes en charmes kon hij bij anderen weinig fout doen. Dus eigenlijk kon ik ze niks kwalijk nemen. Maar het is heel pijnlijk en frustrerend als je niet serieus wordt genomen door de mensen bij wie je denkt terecht te kunnen. Een heel eenzaam verdriet, dat ik als een zware last met me meezeulde als ik naar mijn werk, feestjes of het schoolplein ging. Het leven moest doorgaan, zodat de kinderen en mijn werk er niet onder zouden lijden. Met lood in mijn schoenen ging ik, dat wel. Ik was er, maar voelde me heel klein.

Mijn ouders vertelde ik maar de halve waarheid. Als Erik weer eens bij me weg was, was dat wel duidelijk. Maar als ze hadden geweten dat hij hun dochter al meerdere malen had bedrogen, dan hadden ze hem nooit meer in de ogen kunnen kijken. En hoe moest het dan als het weer goed zou komen tussen ons? Dus nam ik Erik in bescherming. Mijn ouders zijn schatten. Hun deur bleef altijd voor hem openstaan, omdat ze in mij geloofden.

 

Hartkloppingen

Erik bleef vaag en had inmiddels alle energie uit me gezogen. Toen ik hartkloppingen kreeg, wist ik dat het zo niet langer kon. Ik moest eindelijk voor mezelf kiezen en bij hem weggaan. Maar kón ik dat wel? Die eeuwige angst die hij me had aangepraat - ik was er letterlijk ziek van. Ik ben met een psycholoog gaan praten, om zeker te weten dat ik de juiste beslissing nam.

Flink wat sessies en behoorlijk wat tranen later was ik zo sterk om hem te vertellen dat ik moe was van zijn eeuwige gedraai. Van hem. Dat ons huwelijk na dertien jaar voorbij was. Ik had gekozen en dat zorgde bij hem voor opluchting. Logisch, want het nemen van verantwoordelijkheid was niet echt zijn ding. Net zomin als het tonen van berouw. Maar ik weet nu dat hij een stoornis heeft en nooit beter zal worden. Ik kon alleen maar mezelf in bescherming nemen en bij hem weggaan. Al had ik mijn kinderen een scheiding willen besparen.

 

Deuk

Nu ben ik vrij! Verlost van deze pathologische leugenaar die constant over mijn grenzen heen ging. Al grijpt Erik nog elke kans aan om vervelend tegen me te doen en om mijn leven weer binnen te dringen, zodat hij de situatie naar zijn hand kan zetten. Maar ik voed hem niet langer en houd de communicatie rondom de kinderen puur zakelijk. Verder heb ik hem uit mijn leven gebannen.

De littekens blijven. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme deuk opgelopen. Ongelooflijk waar dit hele avontuur me heeft gebracht. Wat iedereen ook zegt, ik vind mezelf dik, lelijk en saai. Een slechte moeder. Ik krijg een brok in mijn keel als ik dit opbiecht, want ik vind het verschrikkelijk dat ik zo diep ben gezonken. Maar ik ben aan het opkrabbelen. Daar werk ik hard aan. En in tegenstelling tot wat Erik altijd voorspelde, heb ik ook na de scheiding nog steeds mensen om me heen die om me geven. Nu moet ík nog van mezelf gaan houden.”

 

Boekentip

Emelie van Laar is ervaringsdeskundige en schreef het boek Hij/zij was de liefste maar ook de ergste. Het doel van dit boek is je te laten zien hoe je een narcist, borderliner of psychopaat herkent.

Saskia (46)
image lees
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Nel
    (53)
    04/01/2018
    19:27

    Mijn broer is helaas getrouwd met een narcistische vrouw. Na de geboorte van hun dochter (is de jongste) moest mijn broer in de logeerkamer slapen. Zij kan niet met geld omgaan, dus heeft mijn broer zijn pasje in moeten leveren. Zij heeft moeite om de kinderen op te voeden. Dus door zijn schuld moest er een gezinscoach komen. Die na een paar sessies niet meer welkom was. De coach had haar wel door. Ook een mediator had haar door, dus zij was ook niet meer welkom. Hij werkt ongeveer 20 km van huis, dus heeft zij de auto nodig voor 3 km en mijn broer kon gaan fietsen. Van te veel suiker wordt je te dik (mijn broer is mager) dus geen suiker meer, zij mag wel suiker en is wat te zwaar. Hij kost te veel geld, maar de dochter heeft een dure hobby waar veel tijd en geld in gaat zitten. Zij roept nog steeds dat ze getrouwd zijn, maar intussen woont hij bij mij. En zijn bed is uitelkaar gehaald. Zij sluit hem letterlijk buiten en roept dat hij zelf weg loopt. Ook als hij dan op de fiets door de regen bij mij aan komt. Het mislukken van het huwelijk is ook mijn broer zijn schuld. Als mijn broer een tegemoetkoming voor mij vraagt is er geen geld, maar voor opa en oma is er wel een tegemoetkoming omdat de oudste daar een paar dagen per week in huis is. En mijn broer kost te veel geld. En zo kan ik nog wel even doorgaan.


  • Claudia
    (32)
    04/01/2018
    22:39

    Ik herken mij helemaal in dit verhaal, niet als partner maar mijn vader. (later bleek mijn ex ook zo’n iemand te zijn, jammer genoeg) Jaren heb ik geprobeerd om ervoor te zorgen dat er contact bleef maar elke keer probeerde hij wel weer zich zelf boven alles te plaatsen. Uiteindelijk is het iemand die zwaar alcoholist is en niemand wat gunt. Alleen hij zelf is goed en niemand anders. Voor de buiten wereld was/ is hij de charmante man die iedereen kent. Voor sommige zelfs moeilijk te geloven dat her zo’n vervelende nare man kan zijn. Inmiddels, 12 jaar, geen contact meer omdat mijn leven beter is zonder mijn vader (wat ook jammer genoeg betekend; geen contact meer met mijn moeder). Ik ben trots op je Saskia dat je voor jezelf en je kinderen hebt gekozen! Veel mensen denken dat jij gek bent, maar de werkelijkheid is dat jij er aan onder door gaat en hij geniet van de “positieve” aandacht. Ik hoop voor je dat je een fijne man zult treffen in de toekomst. Ik mag mijzelf inmiddels geluk prijzen met een hele liefdevolle man, al mis ik nog elke dag een vader figuur. Een vader is namelijk niet vervangbaar. Gelukkig kun je liefde krijgen van iedereen de je maar lief heeft. Heel veel liefde toegewenst in de toekomst!


  • Jo
    (47)
    05/01/2018
    09:27

    Lieve Saskia,

    Kippenvel bij het lezen van je verhaal. Ik heb er gelukkig geen ervaring mee maar lieverd je bent op de goede weg. Hou vol, je mag er zijn, hou van jezelf, echt je bent bijzonder en het waard om te leven!!


  • Tessa
    (22)
    15/01/2018
    08:12

    Ik woon met narcistische ouders en zus. Ik wordt ook elke dag emotioneel afgebroken. Mijn ouders en mijn zus moeten ook altijd de aandacht hebben van de buitenwereld. Ze stellen zich op als perfecte ouders. De wolf in schaalskleren dus. Maar als de deuren gesloten zijn, komt de wolf en het misbruik naar boven. Op Facebook stuurt mijn zus altijd de allerliefste berichtjes dat ze zoveel hou van me houdt, en op mijn verjaardag dat ik haar “lieve zus” was. Maar eigenlijk misbruikt ze me. Vaak met opmerkingen die ze afdoet als “gewoon grapjes”. Als ik er dan wat van zeg, “stel ik me aan” of “ben ik te negatief”. Maar ze gebruiken thuis ook vaak chantage, en manipulatie. Mijn vader is altijd heel negatief. Iedereen is stom behalve hem. Hij heeft altijd commentaar op mij, mijn moeder ook. Als ik opkom tegenover ze, doen ze net alsof ze heel zielig zijn, en ik “gek ben”. Mijn zus doet dan net alsof ze huilt. Ze zien nooit hun fouten in. Want dan worden ze heel boos als ik ze erop wijs. Maar ik trap er niet meer in. Ik zie nu door de machtspelletjes heen. Ik hoop ooit no contact te gaan met ze. Maar dat gaat nog lang duren.. Dus zal ik nog lang met dit misbruik moeten onderhandelen..


  • Karin Van Kan
    (35)
    06/10/2019
    22:50

    Lord Bubuza verenigde mijn man en ik na 8 jaar scheiden .. Het begon allemaal toen mijn man vreemd ging en elke keer dat ik klaagde dat hij niet zou luisteren in plaats daarvan zal hij wakker worden zonder een woord te zeggen, kwam hij op een dag thuis van het kantoor en vertelde mij dat hij een scheiding nodig heeft. Ik weiger en hij nam zijn spullen en verliet het huis. Enkele maanden later stuurde hij me later een scheiding en toen tekende ik het. We hebben elkaar jaren niet gezien, maar ik hield nog steeds van en heb mijn man nodig na 8 jaar scheiden, dus ik zocht online naar een oplossing toen ik getuigenissen zag over hoe Lord Bubuza mensen hielp met zijn spreuk, dus ik nam contact met hem op en vertelde hem mijn probleem .. Hij reageerde en ik stuurde hem geld om de items te kopen en tot mijn grootste verrassing binnen 12 tot 16 uur nadat Lord Bubuza me belde om te zeggen dat hij heeft mijn werk beëindigd, mijn man belde me huilend aan de telefoon en vroeg me om te vergeven en dat deed ik en we leven nu gelukkig .. Heer Bubuza is een God op aarde. Neem contact met hem op voor hulp via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via WhatsApp :: +1 505 569 0396


  • Anastasia van Cole
    (32)
    17/10/2019
    15:03

    Mijn naam is Anastasia en mijn vriend’s naam is Raymond, we zijn nu al drie jaar aan het daten, ik hou zoveel van mijn vriendje maar er gebeurde iets heel ergs met me, ik bedroog hem, ik kan niet zeggen hoe het gebeurde en hij vond en was echt boos op me, het was een heel zielige situatie voor ons en hij maakte het uit met me en blokkeerde me op alle sociale media die ik niet eens kon bereiken, dit duurde meer dan twee maanden dat ik bijna verloor mijn gezond verstand. Ik kwam een ​​oude vriend van me tegen die me kennis liet maken met een spell cast, ik heb nooit in spell geloofd, maar ik heb het geprobeerd omdat ik mijn vriendje echt nodig had. Ik nam contact op met Lord Bubuza, de spell speller en deed alles wat hij me vroeg te doen, omdat hij me vertelde dat mijn vriendje binnen een paar uur naar me terug zou komen nadat hij de voorbereiding van de spell had voltooid en 13 uur later belde mijn vriend me en verontschuldigde zich voor iedereen dat is ons overkomen en beloofde nooit meer weg te gaan, wat er ook gebeurt. Ik heb gezworen dat ik de hele wereld zal vertellen wat Lord Bubuza met zijn betovering doet. Neem vandaag nog contact met hem op voor problemen via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via WhatsApp: +1 505 569 0396


  • Anastasia van Cole
    (32)
    02/11/2019
    22:43

    Mijn naam is Anastasia en dateer nu al jaren met mijn vriendje, ik hou zoveel van mijn vriendje, maar ik heb hem bedrogen en kan niet zeggen hoe het gebeurde en hij ontdekte dat het voor ons een heel zielige situatie was en hij brak met me en blokkeerde me op alle sociale media die ik hem niet eens kon bereiken, dit duurde meer dan twee maanden dat ik bijna mijn verstand verloor. Ik kwam een ​​oude vriend van me tegen die me kennis liet maken met een spell cast, ik heb nooit in spell geloofd, maar ik heb het geprobeerd omdat ik mijn vriendje echt nodig had. Ik nam contact op met Lord Bubuza, de spell speller en deed alles wat hij me vroeg te doen, omdat hij me vertelde dat mijn vriendje binnen een paar uur naar me terug zou komen nadat hij de voorbereiding van de spell had voltooid en 13 uur later belde mijn vriend me en verontschuldigde zich voor iedereen dat is ons overkomen en beloofde nooit meer te vertrekken, wat er ook gebeurt. Ik heb gezworen dat ik de wereld zal vertellen wat Lord Bubuza met zijn betovering doet. Neem vandaag nog contact met hem op voor problemen via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via WhatsApp: +1 505 569 0396


image

Bianca en Sven vieren de jaarwisseling al een jaar of tien samen met hun vrienden George en Sylvia. Dit jaar willen ze wat anders...

Bianca (37) LEES
detail
image

De vijfentwintigjarige dochter van Loes heeft regelmatig last van depressieve gevoelens. Therapie heeft niet gewerkt, maar nu denkt Melody een ‘oplossing’ te hebben gevonden voor haar probleem: ze wil een baby...

Loes (57) LEES
detail
image

Eelke maakt zich zorgen om haar beste vriendin. Ze is onlangs gescheiden en maakt een moeilijke tijd door, maar doet net alsof er niets aan de hand is.

Eelke (42) LEES
detail
image

Sofia schrikt als ze hoort dat haar vijfjarige zoontje Lars regelmatig door klasgenootjes wordt geschopt en geslagen. Moet ze Lars aanraden om maar eens flink terug te meppen?

Sofia (33) LEES
detail