Gewone mensen, bijzondere verhalen

overzicht

panelverhalen

‘Ik heb enge buren’

Sinds mijn scheiding woon ik in een flat. Liever zou ik in een rijtjeshuis willen wonen, maar ik ben blij dat ik onderdak heb.  Dat is niet iedereen gegeven. Tot voor kort had ik fijne buren, alleen is de buurvrouw rechts vertrokken. Daar wonen Raquel en David nu. Ze kwamen zich voorstellen en toen ik de deur opendeed, sloeg mijn keel dicht van de zweetgeur. Het leek alsof ze stonden te wachten om binnen gevraagd te worden, maar mij niet gezien. Toch zei ik uit beleefdheid dat ze maar moesten komen, als ze wat nodig hadden. Daar heb ik spijt van, ik wil ze hier niet. Het zijn engerds: ik hoor ze altijd ruziemaken in het trappenhuis en het is me zelfs een keer gebeurd dat ik ze tegenkwam en ze begonnen te schelden, omdat ik ze niet snel genoeg groette. Ik probeer ze sinds die tijd te ontlopen. ’s Ochtends gaan ze niet vaak de deur uit, dus ga ik juist dan boodschappen doen. En als ik in de middag weg moet, ben ik opgelucht als ik ze even daarvoor heb horen vertrekken. ‘Dat is geen gezonde woonsituatie, hoor’, zei mijn zus. Ze vindt dat ik bij de woningcorporatie aan de bel moet trekken. Maar wat dan? Andere huizen zijn niet beschikbaar en wie weet wat ik overhoop haal als de buren ontdekken dat ik over hun heb gesproken... Ik weet niet wat ik moet doen, misschien heeft iemand tips voor mij? Sylvana (48)

Sylvana (48)
image
Reactie plaatsen

Deze zal niet gepubliceerd worden bij je reactie, maar kan worden gebruikt door de redactie om contact met je op te nemen

Reacties
  • Corneel
    (45)
    01/09/2022
    12:09

    In principe is er niets ergs gebeurd. Je vind ze eng, dat kan en mag. Maar ze hebben je niets aangedaan, je hebt geen overlast, of welk ander probleem dan ook….dan mag je in je handjes knijpen!!

    Gewoon negeren, mocht er weer uitgescholden worden dan kun je met hun het gesprek aan gaan.
    Lukt dat niet kun je ook de wijkagent inschakelen.


  • Hülya
    (43)
    01/09/2022
    12:38

    Het lijkt me inderdaad vreselijk om zulke buren te hebben. Ik zou toch adviseren woningcorporatie in te schakelen. En als daardoor escaleert zou ik altijd een melding doen bij de politie. Een melding is niet meteen een aangifte en staat enkel gemeld. Je buren komen er niet achter maar mocht het ooit escaleren, wat ik niet hoop staat het vast bij de politie.
    Sterkte met alles!


  • Jeannie
    (47)
    03/09/2022
    00:33

    Alles wat je zeht, klinkt me bekend in de oren. Heb ook een tijdje naast een “dame” gewoond die nogal wat, laten we zeggen, eigenaardige figuren in haar vriendenkring had. Heel frustrerend en op zijn tijd best beangstigend.
    Maar ik vrees dat je er weinig tegen kunt beginnen. De woningbouw inlichten kan een stap zijn, maar dan moet je met sterkere argumenten komen dan de voorbeelden die je geeft en het liefst met bewijzen. Misschien kun je ook aan andere buren vragen of zij ook overlast ondervinden. Samen sta je tenslotte sterker.
    Laat het verder niet van jouw kant escaleren. Bemoei je zo min mogelijk met hen, ga hen maar zoveer mogelijk uit de weg. En geef de woningcorporatie de kans om naar een oplossing te zoeken.

    Ik wens je veel succes.


  • wijsneus
    (--)
    05/09/2022
    04:09

    Oeps.. wat je concreet kan zeggen in je klacht naar de wbv: ze stinken naar zweet, ik heb ze gezegd dat ze altijd iets mogen komen lenen en heb daar spijt van.
    En ze maken ruzie in het trappenhuis. Gaan de ramen er dan uit of schelden ze tegen elkaar? Wat zeiden ze precies toen je ze niet op tijd -naar hun zin- groette?

    Heb zelf echt elke dag dronken onderburen gehad; schelden met kanker voor echt ieder woord terwijl hun naaste buurvrouw stervende was aan kanker. De hele buurt (zo is het gebouwd hier) kon meegenieten. Ook van de goedmaakseks. En vechtpartijen in het weekend als ze zaten te ‘chillen’ met vrienden, drank en drugs. Wiet mag gewoon..

    Na werkelijk honderden klachten, ook uit andere straten dus zijn ze er na ruim 2 jaar uitgezet, vlak nadat de andere buurvrouw gestorven was aan kanker. Zo vreselijk dat ze dat heeft moeten horen tot aan haar laatste snik.

    Veel politie voor de deur kortom heel veel mensen hadden echt last van ze. Toch duurde het nog 2 jaar voor ze eruit werden gezet. Degenen die politie hebben gebeld zijn al die tijd bedreigd.
    Ik zou me afvragen of het een rel waard is, je kan ook zeggen als ze vaak aan de deur komen dat ze voortaan maar een briefje in de bus moeten gooien, of een appje sturen omdat je vaak slaapt overdag, gewoon dood laten bloeden.

    Denk niet dat ze eruit moeten, het zijn gewone leefgeluiden zoals dat heet, je mág af en toe ruzie maken en dan schreeuwen of huilen.. harde muziek is wat anders, dat kan zachter!
    Een keer onaardig zijn; wie weet kwamen ze net van een uitvaart. Lijkt me niet genoeg voor bemiddeling of wijkagent: denk dat je het vuur daarmee opstookt.
    Niks van aantrekken, je hoeft een zweterige buur niet te knuffelen tenslotte, ruzie maken.. zolang het niet met jou is? Laat gaan..

    En ze proberen op afstand te houden. Of je gaat een andere woning zoeken maar ik zou blij zijn als dit het ergste is. Je weet niet wat ervoor terugkomt; ik ben steeds opgelucht als er nieuwe buren komen, pas nog, en het zijn gewoon rustige mensen. Vluchtelingen met een stille zoon van 17, altijd vriendelijk en heel blij dat ze vriendelijk ontvangen zijn door de mensen hier. Geen alcoholisten met schreeuwende pubers die elk weekend feesten, muziek keihard zetten: dan mag je al heel blij zijn.

    Woon in de Randstad, best een nette wijk, politie luistert goed naar klachten maar je moet het erg bont maken voor ze er werk van maken. Ruzie maken in het trappenhuis: daar zouden ze niet voor komen als het bij schelden blijft en niet vaker dan 1x per dag.
    Wel als de ruiten eruitvliegen en je het schelden de hele dag v.a. 16 tot 23 uur kan horen, dan gingen ze knock-out. Kon soms niet bellen omdat het leek of ze bij mij in de kamer stonden, zo hard gingen ze tekeer. En dan nog: ‘ze draaien geen harde muziek’ en ‘ze zijn een beetje overspannen’ en de mooiste van de wijkagent: hebben een borrel nodig en moeten even hun hart luchten als ze thuis komen…
    Bedenk of je er ruzie voor over hebt; ze wisten dat ik nooit klaagde bij politie (dat deden al genoeg mensen wist ik) en tegen mij deden ze wel gewoon. Al was ik heeeeel blij dat ze vertrokken. En bang wat ervoor terugkwam, bedenk dat ook goed: is het écht zo erg? (zijn aardige mensen gelukkig!)
    Sterkte!! Niet leuk dit, zoveel is zeker..


  • Ellen
    (40)
    12/09/2022
    22:32

    Als ik jou was zou ik een afspraak maken met de huisarts. Zeggen dat je door de buren constant onder spanning staat, bang bent ze tegen te komen. Dat je dagelijkse functioneren hierdoor wordt beinvloed. Stinkgeur en onzinnige details niet benoemen. De huisarts heeft een geheimhoudigsverplicht dus het hele proces kan anoniem worden gedaan. De huisarts weet welke paden je moet bewandelen. Misschien kan je een verwijzing krijgen zodat je met urgentie zodra een plek vrij komt op de woningmarkt je daar heen kan. Je buren hoeven van niets te weten. Ook aangeven dat bemiddelen geen zin heeft omdat je bang bent en dus anoniem wilt doen omdat ze anders al gelijk weten dat het over jou gaat. Succes!


  • wijsneus
    (--)
    18/09/2022
    02:51

    @Ellen: wat zit jij te stoken en raar te praten.
    Naar de huisarts, de ME inschakelen en anders het leger maar zonder een reden op te geven.
    Want die is er niet…

    Denk je nou echt dat je urgentie krijgt omdat je buren niet je beste vrienden zijn of ooit zullen worden? Dat een huisarts tijd heeft voor een fittie zonder ruzie?
    Dat de politie hier een grond ziet om de buren op hun donder te geven?
    Wie weet zeggen die buren: ‘we willen niet vervelend doen maar die mensen zijn zó arrogant, zeggen amper gedag en kijken je aan of je een insekt bent enz enz.’

    Het meest belachelijke: zeggen bij voorbaat -terwijl jij de zeurkous bent, die mensen doen niks verkeerd volgens de wet- dat je geen bemiddeling wenst….
    Mijn huisarts zou je bij kop en kont pakken en je na 3 zinnen al op straat zetten met een: hier ben ik niet voor, ga maar klagen bij je buren. En anders naar de wbv, als die het ook drama drama drama vinden wordt er bemiddeling ingeschakeld.
    En uiteraard krijgen de buren waar je hier je beklag over komt doen een brief of mailtje dát je dit hebt gedaan.

    Wat een achterbaks idee en vooral ook onuitvoerbaar. Lees eens een krantje, huisartsen worden al gek van allerlei papierwerk wat ze erbij moeten doen zodat ze zich rot moeten haasten om patienten te bezoeken die thuis liggen te sterven en paillatieve zorg nodig hebben.

    Nee, kom jij met ‘m’n buurman stinkt’ en ik vind ze zo eng… waarom weet ik niet maar ik wil dat ze weggaan. En stampvoeten neem ik aan? Daar gaat een arts tijd in steken? Als je niks weet te zeggen kan je je ook onthouden van commentaar…
    Wat ben ik blij met mijn buren opeens, we letten op elkaar en lopen niet te kletsen. Op 1 buuf na die we allemaal direct de mond snoeren als ze begint te roddelen.
    Best grappig, als ze begint met gebogen nek en zachtjes zegt: volgens mij heeft zij van nr. zoveel een vriend, hij blijft heel laat en volgens mij zelfs slapen.
    Dan zeggen wij: wát? heb je een man opgepikt in een bar en is hij na de seks bij je blijven slapen?? Dat had ik niet achter jou gezocht. En dat op hele luide toon, grenzend aan overlast.
    Ze roept dan nee, nee dat zei ik niet en dan zeg ik, of mijn buuf of de andere: over wie liep je dan te kletsen? Zij van nr zoveel? Kom, we gaan het vragen weet je meteen alles.
    Dan loopt ze halfhuilend weg.
    Ze wordt gepest en er word over haar gekletst….
    Nee, koekje van eigen deeg. Ellen je bent een rellert, een ruziemaakster en doodongelukkig volgens mij.
    Ga daaraan werken ipv andere mensen op te porren om ruzie te maken. JIJ bent een probleem. Jijzelf, mss is er nog hulp mogelijk.
    Succes!!


image

Stephanie is moeder van Sterre, een zorgintensief kind. Ze ervaart het moederschap van Sterre als heel bijzonder en schrijft er een boek over...

Stephanie (34) LEES
detail
image

Iris kwam overspannen thuis te zitten. Door mindfulness kreeg ze haar leven op de rit. Vooral de mindfulness voor mama's hielp haar in het dagelijks leven.

Iris (41) LEES
detail
image

Ole woont in Denemarken en voor hem is verhuizen geen optie. Om een leven met hem te kunnen opbouwen, zal Marlies dus moeten emigreren…

Marlies (40) LEES
detail
image

Jeanet en Michiel zijn al 20 jaar bij elkaar, maar is hun huwelijk ook sterk genoeg om Jeanets slippertje te overleven....

Jeanet (41) en Michiel (43) LEES
detail